rheumaticus
rheumătĭcus, i, m., = ῥευματικός,
- one troubled with rheum, that has a catarrh, Plin. 29, 6, 39, § 142.
reumaticus,saftriende veldrefliende
unde non debet [tiriaca ] exhiberi egritudinibus materialibus ante purgationem, nisi materia sit reumatica
si materia reumatica non currat ad stomacum
vidue morbide et quedam monace et recluse ‥ efficiunt livide et reumatice
~is [gl.: patientibus fluxum sanguinem capitis ]
si caput reumaticum est, purgat a fluxu
reumatici raro fiunt splenetici
cerebrum denique vestrum parumper reumaticum in pectoris regionem humoris stillicidia mandat quod cotidie vestra tussicula matutina ostendit
reumaticus,bysnevyllyd
puseo reumaticus [gl.: ], pullus lappatus et hirtusbysnevyllyd
sepe aggravatus passionibus rheumaticis et principaliter in capite et in oculis
si sint ex reumatica causa omnia quae diximus cavenda sunt
infirmitas reumigata invasit totum populum quemure dicitur
rheumătĭcus, ī, m. (ῥευματικός), catarrheux : Plin. 29, 142.