rimator
rīmātor, ōris, m. [rimor],
- an investigator (late Lat.), Arn. 5, p. 161.
rīmātor, ōris, m. (rimor), der Forscher, Arnob. 5. no. 8.
luctatores, ~ores, auditores
profunde ~ores abissus
rīmātŏr, ōris, m. , celui qui fait des recherches : Arn. 5, 8.
Varro in antiquitatis indagatione Rimator.Senator. lib. 3. Var. Epist. 6 :
Rimator morum.Italis