rimula
rīmŭla, ae, f. dim. [rima],
- a small crack, chink, or fissure, Cels. 8, 4 (al. rimae): cavernarum, Lact. 8, 14.
rīmula, ae, f. (Demin. v. rima), die kleine Spalte, -Ritze, Boëth. consol. phil. 4. pros. 4. p. 85, 12 Obb.: Plur., exiguae cavernarum rimulae, Lact. de opif. dei 8, 14: si intrat aqua per rimulas in sentinam, Augustin. in psalm . 66, 7. – ➳ Cels. 8, 4. p. 333, 12 D. jetzt parvulae rimae.
sumpto foeno vel argilla ‥ stipaverat ~as [parietum ]
rimella, ~a [MS ]adds : parva rima
ad sepis sue ~am
introspiciens per ~am cujusdam fenestrelle
amarum pelagus, amaras aquilas, / amaros gurgites et salsas indulas / scimus dulcescere, quando per rimulas / terrarum transeunt et artas fistulas
nec nisi preter foramen ‥ quod amputata teste particula prominet, aliqua forte ~a in toto sacro capite uspiam conspicitur apparere
profluenti sanie multiplices cicatricum ~as horrendo spectaculo comparare
verbum ingreditur sed sine rimula
de morbis accidentibus in conjunctina [l. conjunctiva ] ‥ sunt dolor, infectio ‥ macula, ~a, ungula, sive petia
rīmŭla, æ, f. , légère fissure : Aug. Psalm. 66, 7.