About

Menu

ringere

1 ringere, ringi [CL] 1 to open the mouth, gape, yawn; b (in order to speak). c (trans.) to open (the mouth). hiare, oscitare ‥ ~ere, gyniam GlP 196; ~ere, os aperire, unde et rictus Osb. Glouc. Deriv. 506.  b acerbae cervicositatis aporias ‥ ambrosio dictionalitatis collemate indulcabo, ~ens cum giganticida Domino ‘ego in Domino speravi’ O. Cant. Pref. Frith. 45; bacchatur, ringit, voces angustia stringit R. Cant. Malch. V 70.  c mox gladium stringit, rotat orbes oraque ringit R. Cant. Malch. V 185. 2 to grimace, snarl (in anger, hostility, or madness); b (of animal). c (transf., of fortune). ringitur et consul dira Pascasius ira Aldh. VirgV 1815; his igitur gestis ringuntur scaeva procorum / pectora letifero zeli maculata veneno Ib. 2382; ~ere, irasci, frendere Osb. Glouc. Deriv. 508; quos illa crudeliter intuens ~i cepit, et ait “‥ abite trutanni” W. Cant. Mir. Thom. VI 107; ringit Judaicum vulgus insaniens Walt. Wimb. Carm. 502; ringens hostis Id. Virgo 96.  b 672 ceu aper truculentus molosorum catasta ~ente vallatus Aldh. Ep. 5; sola caret quoniam crudelis felle veneni, / cetera quo ringens stomachatur turba volucrum Id. VirgV 437; voce sua rauca tunc rinx ringendo fimumque / deserit Gower VC I 407.  c spretor erat fortune modo ~entis ut prius ridentis W. Fitzst. Thom. 62.
2 ringere, ringare [ME ringen], to provide with a metal ring or hoop: a to affix a ring to the nose of (animal). b to fit a wheel with a ring or hoop. a 1302 in xxxvj porcis ringgandis, iiij d. MinAc 997/13.  b 1295 in j pari rotarum ~endo (Feering) MinAc Essex; 1347 in j rota plaustri cum veliis novis ryngand’, v d. (Greenham, Som) BL MinAc; 1377 in veteribus rotis carecte de novo ~endis xx d. (Littleton Hants) Ac. Man. Wint..

Saved

Recent