rosarius
rŏsārĭus, a, um, adj. [rosa], of roses, rose-.
- I Adj.: absorptio, a drink flavored with roses, or something similar, Suet. Ner. 27 fin. dub.: auxilium, expected from drinking it, Ap. Met. 3, 27, 4; venenum, of the laurel rose, supposed to be poisonous, id. ib. 4, 3, 2.—
- II Subst.
- A rŏsārĭum, ii, n., a place planted with roses, a rose-garden; sing., Col. 11, 2, 29. — More freq. plur., Prop. 4, 5, 59 (5, 5, 61); Verg. G. 4, 119; Ov. M. 15, 708; id. Tr. 5, 2, 23; Col. praef. § 27 al.—
- B ‡ rŏsārĭus, ῥοδοπώλης, Gloss. Lat. Gr.
rosārius, a, um (rosa), aus Rosen, Rosen-, cena, Suet.: venenum, Genuß der für giftig gehaltenen Lorbeerrose, Apul.: auxilium, aus dem Genusse der Rosen, Apul. – subst., rōsārium, iī, n., die Rosenhecke, der Rosengarten, Scriptt. r. r., Verg. u.a.
duo ~ii in pistrino, uterque eorum xij de panibus villarum pro mercede uterque ij s. a cellerario(
rŏsārĭus, (16) a, um (rosa), de roses : Suet. Nero 27 || subst. m. , marchand de roses : Gloss.
Rosarium craneum. Vide supra Craneum.