rosola
Ipse dedit dicto Petro Tort unum magnum cantellum de placenta et duo frustra de Rosolas.Statuta Monasterii S. Claudii ann. 1448. p. 81 :
Item, et die Nativitatis Domini, quolibet anno, debet Pittantiarius ministrare præfatis domino Abbati et Conventui, generalia tritarum, necnon et in unum receptum secundum consuetudinem ejusdem monasterii, in quo pigmentum ; videlicet cuilibet Religioso unum cotetum et quatuor pintas vini, quinque Rossolas et unum magnum panem.
Generale et pitanciam debent habere de bonis et magnis piscibus, et Rosolias, et duo pulmenta, et charitatem de optimo vino.Et alibi :
Generale et pitantia sit de bonis piscibus, et Rossolias, aut alia pitancia in loco Rossoliarum, si tempus non est comedendi adipem.Ex quibus posterioribus verbis patet
Rossoliasin hoc Monasterio adipe conditas fuisse ; ex quo tamen non continuo sequitur eodem modo in aliis Monasteriis fuisse confectas, ubi pro adipe butyrum potuit adhiberi. Quas nostri
Rufeolas, seu
Rossolias, et hic habetur, vocabant, eas Germani
Cratones, seu
Grapfonesappellabant a Teutonico
Grapfen, quæ ipsis placentulæ species est in altum erectæ ex farina et butyro confectæ. Vide Cratones, Roscella et Rufeola.