rotundator
[CL rotundare+-tor], one who gives a rotund quality to, (~or verbi) one who speaks in a sonorous, clear, smooth, or rotund manner.de ~oribus [verbi]J. Sal.Enth. Phil.133 tit..
, f. Tornator, Gall. Tourneur. Inter signa testium, qui subscribunt Chartam
Gaufredi Comitis apud Baluzium tom. 7. Miscell. pag. 234. habentur S. Gauscelini
Rotundatoris. S. Durandi forestarii. S. Roberti sartoris, etc.