rumentum
rumentum, abruptio, Fest. pp. 270 and 271 Müll.
rūmentum, ī, n. (rumpo), die Unterbrechung (als t. t. der Auguralspr.), Fest. 270 (a), 30. Paul. ex Fest. 271, 7.
~um, abruptio, quasi rupimentum
an apostume , ~um, -i
rūmentum, ī, n. (rumpo), interruption [en t. dʼaugures] : Fest. 270, 30 ; P. Fest. 271.