salvaterra
salvarentur, unde vocis etymon. Statuta Massil. lib. 5. cap. 4 :
Statuimus.... quod nullus de cætero vadat per civitatem Massiliæ, vel suburbia civitatis contigua de nocte, ex quo campana quæ dicitur Salvaterra sonata fuerit, sine lumine.
Chartierin Carolo VII. pag. 272 :
Sauveterres ou cimeterres, qui sont manieres d'espées à la Turque.