About

Menu

sarabaita

sarabaita [LL < ? Aramaic sarab = rebel], sarabaite, one of a class of monks who lived together without rule or superior (cf. Regula Benedicti 1); (transf.) undisciplined, wandering monk not subject to a rule. Sarabaides, vagatores Erf. 33a; ex his enim teterrimum ~arum genus perhibetur exortum, qui, rebus suis nequaquam derelictis, apostolicam se districtionem custodire simulant Bede Acts 955A; 7‥ ~e: lingua Egyptiaca. in Latino dicitur rennuite: qui refutant abbatem habere Gl. Leid. 2. 161; ~ae vel ferae potius quam monachi RegulC 6; Benedictum appello, qui, sicut girovagos et ~as arguit, sic manifeste commendat cenobitas J. Sal. Pol. 700C; denique facti transfuge, et emansores a claustro effrenes, vagi, et ~e dantur in reprobum sensum P. Blois Ep. 142. 426 C; s1454 non hic Henricus apostata, immo monachus, non ~a, immo cenobicus Reg. Whet. I 140.

Saved

Recent