saxeus
saxeus, of rock, of stone, rocky, stony
- Lit., of rock, of stone, rocky, stony: saxea est verruca in summo montis vertice, Auct. ap. Quint. 8, 3, 48: moles, Att. ap. Cic. N. D. 2, 35, 89; Ov. M. 12, 283: scopulus, id. ib. 14, 73: saepta, Lucr. 4, 699: strata viarum, id. 1, 315: tecta, id. 5, 984; Ov. H. 10, 128: crepido, Plin. 12, 1, 5, § 9: effigies bacchantis, Cat. 64, 61: umbra, of the rocks, Verg. G. 3, 145 et saep.: mater ad auditas stupuit ceu saxea voces, Ov. M. 5, 509: Niobe saxea facta, id. P. 1, 2, 32: pons, Luc. 4, 15: juga, id. 4, 157: imber, Sil. 13, 181: ipse Anien, infraque superque Saxeus, rocky in its shores and bed, Stat. S. 1, 3, 20: vasa, Vulg. Exod. 7, 19.—
- B Transf., as hard as stone: dentes (asini), Ap. Met. 10, 22, 7; durities jecoris, Cael. Aur. Tard. 3, 6, 81.—*
- II Trop., stony, i.e. hard, unfeeling, obdurate: saxeus ferreusque es, Plin. Ep. 2, 3, 7.
plerique abjectis armis acumine ~eo exanimati sunt
in rupes ~ei lateris
ex liquidis ‥ in solidam naturam ‥ conversis ‥ ~ea rupis excrevit
saxea quadratis quos condit tumbula fossis
~eum ejus cor emollire
et Saxonum cor saxeum / fateri Christum dominum
saxea femineis franguntur pectora telis
voces terribiles emittere compellebatur ut ‥ etiam corda ~ea flectere posset ad pietatem
cujus vel cor ~eum hoc non emolliat
magis ‥ duruerat ~eum ejus pectus
- 1. (poët.; postklass.) rotsachtig, van stenen, rots-, steen- [tecta; grando regen v. stenen; umbra van een rots];
- 2. (postklass.) (metaf.) van steen, gevoelloos, keihard.
- saxum, of rock, of stone, rocky, stony: moles: scopulus, O.: umbra, of the rocks, V.: Niobe saxea facta, O.
-
…stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri ferreus occulte decrescit vomer in arvis, strataque iam volgi pedibus detrita viarum saxea conspicimus ; tum portas propter aena signa manus dextras ostendunt adtenuari saepe salutantum tactu praeterque meantum. haec igitur minui…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…quas terrestres pontus strages conciet aut forte Triton fuscina evertens specus subter radices penitus undanti in freto molem ex profundo saxeam ad caelum eruit dubitat primo quae sit ea natura quam cernit ignotam ; idemque iuvenibus visis auditoque nautico cantu sicut…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…Harpyiae, in contentionibus statuae, in quaestionibus bestiae, in tractatibus cocleae, in contractibus trapezitae ; ad intellegendum saxei, ad iudicandum lignei, ad suscensendum flammei, ad ignoscendum ferrei, ad amicitias pardi, ad facetias ursi…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…, flexuosisque excessibus ob periculum anceps, adeundi copiam denegabat, maxime quoniam turres crebritate et altitudine formidandae, montem saxeum arcis naturaliter editum, aequabant, et proclivis planities flumini imminens, propugnaculorum firmitate muniebatur. Accedebat his haut levius…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…et decolor expavit et faciem retro detorsit inpatiens Dei. talemque et ille praetulit oris corusci gloriam Stephanus per imbrem saxeum caelos apertos intuens. inluminatum hoc eminus recens piatis fratribus, baptisma quos nuper datum Christi capaces fecerat ; ast…
Prudentius, Peristephanon Liber
-
…tutiorem fore existimavit, incertusque de militum fide, placata ritu secretiore Bellona, classico ad contionem exercitu convocato, saxeo suggestu insistens, iamque ut apparebat fidentior haec clarius solito disserebat Iam dudum tacita deliberatione vos aestimo magni commilitones gestorum…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…tamen, sed opaci maxima mundi, sed tamen inferni pollens matrona tyranni. Mater ad auditas stupuit ceu saxea voces attonitaeque diu similis fuit. Utque dolore pulsa gravi gravis est amentia, curribus oras exit in aetherias .…
Ovid, Metamorphoses
-
…id allegorias et aenigmata exit. sunt etiam quaedam et humiles translationes, ut id de quo modo dixi, saxea est verruca, et sordidae. non enim, si Cicero recte sentinam rei publicae dixit, foeditatem hominum significans…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…Stygiae vice paludis volvunt lacrimas per tenebras. gerit et aures immanitate barrinas, quarum fistulam biforem pellis ulcerosa circumvenit saxeis nodis et tofosis umore verrucis per marginem curvum protuberantibus. portat et nasum, qui cum sit amplus in foraminibus…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…id allegorias et aenigmata exit. sunt etiam quaedam et humiles translationes, ut id de quo modo dixi, saxea est verruca, et sordidae. non enim, si Cicero recte sentinam rei publicae dixit, foeditatem hominum significans…
Quintilian, Institutio Oratoria