scandalizo
scandălizo, āvi, ātum, 1, v. a., = σκανδαλιζω,
- to cause to stumble, tempt to evil (eccl. Lat.), Tert. Virg. Vel. 3; id. Cor. Mil. 14; id. adv. Marc. 15, 18 fin.; Vulg. Mal. 2, 8; id. Matt. 5, 30.
scandalizo, āvī, ātum, āre (σκανδαλίζω), ein Ärgernis geben, zum Bösen verführen, Tert. de virg. vel. 3 u.a. Eccl. – ➳ Nbf. scandalizio, Itala (Taurin.) Matth. 5, 29 u. 30; Marc. 9, 43; 14, 29.
See: scandalizare
scandălizō, āvī, ātum, āre (σκανδαλίζω), tr., scandaliser : Tert. Virg. 3.