About
Menu

sceptrare

sceptrare [CL sceptrum+-are] 1 to invest with (something in) the function of a sceptre. b (p. ppl., absol.) invested with a sceptre. humerum clavus operit albescentem, / dum dextram arens harundo sceptraret J. Howd. Cant. 271; digitique sunt sceptrati / sceptro, quod, cum cernitur, / oris risus circulati / sic sceptrato jacitur Id. Sal. 8. 8; sceptratur rex harundine Id. Cyth. 19. 7; rex sceptratur arenti stipula Id. Ph. 712; aquilis stipatus, cum palma ~atus J. Foxton Cosm. C. 65 d. 1.  b ave, cujus nato / reprobe sceptrato / ave dicitur J. Howd. Sal. 19. 1; et sceptratum mecum deplangite Id. Ph. 163. 2 to adorn regally or royally, mark out as royal. absit ut hec lateat sceptratos gloria Hanv. III 357; ut ferratis manicis / nos absolvat et sceptrari / faciat cum celicis J. Howd. Sal. 11. 10; ave, que sceptraris / et preradiaris / jugi radio Ib. 44. 1; lumine principem attende sceptratum Id. Cant. 511; amor, dudum nonne memineris, / quam serene David sceptraveris? Id. CA 104.

Saved

Recent