sciolus
scĭŏlus, i, m. [scius],
- a smatterer, sciolist, Arn. 2, 86 dub.; Hier. Ep. 48, 18; 58, 5; 125, 16.
sciolus, ī, m. (Demin. v. scius), der Halbwisser, Arnob. 2, 62 Reiff. Hieron. praef. in Daniel u. ep. 48, 18; 58, 5; 125, 16. Claud. Mam. de statu anim. 2, 9, 4. p. 136, 10 Engelbr. – ➳ Caecil. fr. bei Charis. 144, 18 liest Keil scioli schema, Ribbeck Caecil. com. 57 ed. 2. pisciculi schema.
qui caelestis tetrica enodantes bibliothecae problemata ~is reserare se sciscitantibus valeant
videbar mihi ~us, eo quod in eis que audieram promptus eram
magis ~i videri quam esse cupientes
dic michi, sciole, qui nosti mistica / et Aristotilis inflaris phisica ‥
magister Eustachius ‥ qui ~us habebatur inter eos
duo vel tres fratres magis ~i et experti deputentur ‥ ad ‥ componendum ‥ ordinale
quia tot sapientes et ~i qui nos precesserunt ‥
haec philosophando Scotticos ~os, quorum gemmato tua sagacitas dogmatum favo aliquantisper abusa est
profitente me hujus distinctionis esse ~um
siquis ~us rerum et locorum permiserit ‥ inferre verum
cum duobus clericis utriusque juris sciolis(
mox atque voti in ea parte nostri ~i facti estis
sciollos legis Dei
dictus tamen episcopus premissorum ~us
sumptibus largus, sed in providendo minus ~us
knawinge , scius, ~us
wyse , scius, ~us
ostendi nunc vobis juxta meam parvam sapientiam ‥ licet ~us sim, quales sint Christiani boni
me non sicut ~um sed humiliter †incisum [l. inscium ] ‥ describam
nondum decurso tempore multo / cor gessi sciolum
~us tibi videris, et stultus es
rex ‥ fecit cancellare ‥ omnes cartas ‥ de libertatibus foreste ‥ hanc pretendens occasionem, quod carte ille concesse fuerant ‥ dum ipse ~us fuisset et sub custodia
~i [Eng.: ] aspernantur ut triviale, quicquid obsoletis verbis non scatetone that hath a lytell smacke of learning
data benedictione monacho, minime facundie viro, sed Normannice lingue ~o
puerum ‥ artis sutorie ~um
artis scriptorie ~us
SeguinusSciolus scripsit ad vicem Balduini regii Cancellariixii. Kal. Octobris.