secutorius
sĕcūtōrĭus, a, um, adj. [sequor],
- following: judicium, Gai. Inst. 4, 166; 169.
secūtōrius, a, um (sequor), nachfolgend, iudicium, Gaius inst. 4. § 166 u. 169.
sĕcūtōrĭus, a, um, qui vient à la suite : Gaius Inst. 4, 166 ; 169.