secus
secus, a sex
secus2, otherwise, differently, not so, the contrary
Frieze-Dennison Vergil
secus : following, late; otherwise, differently; nōn or haud secus, not otherwise, not less; likewise, even so, 2.382, et al.; none the less, nevertheless, 5.862; haud secus ac, nor otherwise than, just as. (comp. adv.), sētius, less, the less; haud sētius, not the less, 7.781.
sĕcus, n. indecl., v. sexus.
sĕcus . Adj. [root seq- or sec- of sequor, q. v.], only comp. sĕquĭor, us, ōris, inferior,
- lower, worse (only post-class.; cf. Weissenb. ad Liv. 2, 37, 3): in sequiorem sexum, Ap. Met. 7, 8, 4; sexus sequioris fetus, id. ib. 10, 23, 16; 8, 11, 2; vitae sequioris, Dig. 2, 15, 8, § 11: fortuna sequior, Amm.18, 6, 6.—
- II Adv. (prop., following, later in rank or order, i. e. less than something mentioned before; hence, in gen.), otherwise, differently, not so; and esp. freq. with a negative (per litoten), not otherwise, i.e. even so, just so (opp. always to what is right, correct, or proper, not to what is wrong; cf. Krebs, Antibarb. p. 1056 sq.; for comp. forms, v. I. B. infra).
- A Posit. (freq. and class.; syn. aliter): si illuc, quod volumus, eveniet, gaudebimus: Sin secus, patiemur animis aequis, Plaut. Cas. 2, 6, 25 (377): si bonus est, obnoxius sum: sin secus est, faciam, uti jubes, id. Trin. 4, 3, 57 (1064): oratorum genera esse dicuntur tamquam poëtarum. Id secus est, Cic. Opt. Gen. 1, 1; id. Rep. 1, 19, 32; cf. id. Att. 4, 17, 1: (ille est) quem dudum dixi. Hoc si secus reperies, etc., Plaut. Capt. 3, 4, 92 (624): videsne, quod paulo ante secus tibi videbatur, Cic. Rep. 1, 17, 26: magnum mehercule hominem, nemo dicet secus; sed, etc., id. Brut. 85, 293: quod si ita esset... ad amicitiam esset aptissimus: quod longe secus est, id. Lael. 9, 29: omnia longe secus, id. Part. 5, 15: videtote, quanto secus ego fecerim, Cato ap. Charis, p. 192 P.: nobis aliter videtur: recte secusne, postea, whether rightly or not, right or wrong, Cic. Fin. 3, 13, 44: recte an secus, id. Pis. 28, 68; cf.: honestis an secus amicis uteretur, Tac. A. 13, 6 fin.: pro bene aut secus consulto, for good or ill, Liv. 7, 6; cf.: prout bene ac (al. aut) secus cessit, Plin. Pan. 44, 8: prout opportune proprieque aut secus collocata sunt (verba), Quint. 10, 2, 13: (artes) utiles aut secus, id. 2, 20, 1 et saep.—
- β With quam or atque: secus aetatem agerem, quam illi egissent, Cato ap. Charis, p. 195 P.; Ter. Phorm. 438: ne quid fiat secus quam volumus quamque oportet, Cic. Att. 6, 2, 2: eadem sunt membra in utriusque disputatione, sed paulo secus a me atque ab illo partita, id. de Or. 3, 30, 119.—
- b Non (nec) secus or haud secus (the latter not in Cic.), not otherwise, i.e. even so, just so: educavit (eam) magna industria, Quasi si esset ex se nata, non multo secus, Plaut. Cas. prol. 46; cf.: fit obviam Clodio hora fere undecima aut non multo secus, Cic. Mil. 10, 29: quod non multo secus fieret, id. Fam. 4, 9, 2: bibitur, estur, quasi in popinā, haud secus, Plaut. Poen. 4, 2, 13 (835): ita jam quasi canes, haud secus, circumstabant navem, id. Trin. 4, 1, 16 (835): veluti qui anguem pressit, etc....Haud secus Androgeos visu tremefactus abibat, Verg. A. 2, 382: aequam memento rebus in arduis Servare mentem, non secus in bonis, Hor. C. 2, 3, 2: qualis in arvis movet arma leo,...Haud secus gliscit violentia Turno, Verg. A. 12, 9: nec secus apud principem ad mortem aguntur, Tac. A. 6, 10 et saep.— With gen.: alaeque et auxilia cohortium neque multo secus in iis virium, Tac. A. 4, 5 fin.—In negative questions: dedistine ei gladium, qui se occideret?...Quid secus est aut quid interest, dare te argentum, etc., Plaut. Trin. 1, 2, 93 (131).—
- β With ac or quam (the latter not in Cic.: non secus ac = non aliter ac; but: non secus quam = non minus quam, Zumpt ad Cic. Mur. 4, 10; cf. infra): numquam secus Habui illam, ac si ex me esset nata, Ter. Hec. 278: itaque illud quod dixi, non dixi secus ac sentiebam, Cic. de Or. 2, 6, 24; so, non secus ac, id. Mur. 4, 10; id. Planc. 1, 3; id. Fam. 3, 5, 4; Hor. A. P. 149; Ov. M. 15, 180 al.: haud secus ac, Sall. J. 79, 6; Verg. A. 3, 236 al.: accepit ad sese, haud secus quam si ex se simus natae, Plaut. Rud. 2, 3, 79 (409); so, haud secus quam, Liv. 5, 36; 5, 41; 8, 8; 8, 9 et saep.; Ov. M. 12, 102 al.; Curt. 3, 2, 1; 8, 1, 21; 8, 11, 17: non secus quam, Ov. M. 2, 727; 12, 480: nec secus quam, Plaut. Am. 5, 1, 26 (1078); id. Capt. 2, 2, 23 (273); 2, 3, 68 (428): ne secus quam, Tac. A. 4, 8.—In the poets freq. non (haud) secus ac, for introducing a comparison: non secus ac patriis acer Romanus in armis, etc., Verg. G. 3, 346: non secus ac, id. A. 8, 243; 10, 272; 12, 856; Ov. M. 8, 162: non secus atque, Verg. A. 8, 391: haud secus atque, id. ib. 11, 456; Ov. M. 9, 40; cf. also without ac: non secus in jugis stupet Evias, Hor. C. 3, 25, 8.—
- 2 Pregn., otherwise than as it should be, or, than is wished, i. e. not well, ill, badly (rare but class.): magna consolatio est, cum recordare, etiam si secus acciderit, te, etc., Cic. Fam. 6, 21, 2: ea ipsa...secus ab eo in me ipsum facta esse, id. Att. 9, 9, 1: cum in alterā re causa nihil esset quin secus judicaret ipse de se, id. Quint. 9, 32: cadere, Tac. A. 2, 80; 6, 22: prius omnia pati decrevit; quam bellum sumere, quia temptatum antea secus cesserat, Sall. J. 20, 5: quod ubi secus procedit, id. ib. 25, 10: Quintus frater purgat se multum per litteras et affirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum, Cic. Att. 1, 19, 11: loqui de aliquo (just before, irreligiose), Tac. A. 2, 50: scribere de aliquo, Liv. 8, 33, 15: existimare de aliquo, Cic. Clu. 44, 124; id. Fam. 3, 6, 6.—
- B Comp. in four forms, which are often confused in MSS. and edd.; sĕquĭus, but with negatives or quo, eo, nihilo, etc., usu. sētĭus, less correctly sē-cĭus; also (ante-class.) sectĭus, Plaut. ap. Gell. 18, 94; id. Trin. 1, 2, 93 Ritschl (v. on the authorities for these forms, Neue, Formenl. 2, 691 sq.): nisi inpediret ingeni inbecillitas Metusque me, quo setius me colligam, so that I cannot (syn.: quo minus), Afran. ap. Charis, p. 195 (Com. Rel. v. 291 Rib.): impedimento est, quo setius lex feratur, Auct. Her. 1, 12, 21: quoniam in eo consistit, melius an sequius terrae mandaverit pater familias pecuniam, Col. 3, 4, 3: invitus, quod sequius sit, de meis civibus loquor, Liv. 2, 37, 3.—
- b Non (haud) setius: instat non setius ac rotat ensem, none the less, just as much, Verg. A. 9, 441; so, non setius, id. G. 3, 367: nec setius, id. ib. 2, 277: haud setius, id. A. 7, 781: si servus meus esses, nihilo setius Mihi obsequiosus semper fuisti, no less, just as, Plaut. Capt. 2, 3, 57 (417): nihilo setius, nevertheless, Ter. And. 507; cf. Caes. B. G. 1, 49; so, nihilo setius, id. ib. 4, 17; id. B. C. 3, 26; Suet. Vesp. 6; Nep. Con. 2, 4; cf.: nihilo tamen setius, Caes. B. G. 5, 4; 5, 7: tamen nihilo setius, Nep. Att. 22, 3: nec hōc setius, Lucr. 6, 315: nec eo setius, Suet. Caes. 8; id. Ner. 24; 42; id. Vit. 10; id. Dom. 12; id. Gram. 20; Nep. Milt. 2, 3: nec tamen eo setius, Suet. Dom. 2.—
- β With quam: haec nihilo mihi esse videntur sectius quam somnia, Plaut. Men. 5, 7, 57 (1046).—In negative questions: quid fecimus? quid diximus tibi sequius quam velles? Plaut. Aul. 3, 2, 22 (436).—
- 2 Pregn. (v. supra, I. A. 2.), ill, badly: sed memet moror, cum hoc ago setius, Plaut. Cist. 4, 2, 24 (694): sin, id quod non spero, ratio talis sequius ceciderit, Afran. ap. Charis. p. 195 P. (Com. Rel. p. 291 Rib.): vereor ne homines de me sequius loquantur, Sen. Ben. 6, 42, 2.—
- III Prep. with acc. (anteclass. and late Lat.), by, beside, along, on: id quod vulgus usurpat Secus illum sedi, hoc est secundum illum, et novum et sordidum est, Charis. p. 61 P.: dextra sinistra foramina utrimque secus laminas, Cato R. R. 21, 2: ut quae secus mare essent locis regnaret, Enn. ap. Lact. 1, 11, 34: SECVS VIAM, Inscr. Orell. 3688 (but in Quint. 8, 2, 20; Plin. 24, 15, 85, § 135, the best MSS. have secundum): SECVS CONIVGEM, Inscr. Grut. 806, 5: secus viam, Vulg. Tob. 11, 5: secus mare, id. Matt. 13, 1 et saep.—
- B Transf., according to, in proportion to: SECVS MERITA EIVS, Inscr. Orell. 7170.—
- 3 Affixed to a pron., = side: altrinsecus, on the other side: utrinsecus, on both sides: circumsecus, on all sides, round about.
1. secus, n. indecl. (τέκος) = sexus, das Geschlecht (s. Drak. Liv. 26, 47, 1), virile secus numquam ullum habui, Sohn, Plaut.: liberorum capitum virile secus ad decem milia capta, freie Menschen männlichen Geschlechtes, Liv.: virile et (ac) muliebre secus, Sall. fr., Liv. u. Tac.: muliebre secus omne summovit, Suet.
2. secus, a, um = secundus, Corp. inscr. Lat. 3, 387 (heres secus).
3. secus (sequor), I) Posit. secus, A) Adv.: a) = aliter, anders, nicht so, secus est, Cic.: non (haud) secus, nicht anders, ebenso, m. folg. atque (ac) od. quam, wie, non secus ac etc., Cic.: haud secus ac etc., Verg.: secus quam, Cic.: paulo secus atque etc., Cic.: longe secus, ganz anders, Cic.: non multo secus, nicht viel anders, beinahe, fast so, Cic. – dah. b) schlecht, nichtrecht, nicht gut, nicht wohl, übel, im Gegensatz zum vorhergegangenen recte, bene, beate etc., wie recte an secus, recht oder unrecht, Cic.: pro bene aut secus consulto, gut od. schlecht (übel), Liv.: aut beate aut secus vivere, glücklich od. nicht, glücklich od. unglücklich, Cic. – si s. accĭderit, Cic.: s. existimare de alqo, Cic.: secus loqui de alqo, Tac.: ne quid s. scriberet, etwas Böses, Liv.: quod secus a me erga te commissum aut praetermissum videretur, was ich gegen deine Wünsche getan oder unterlassen hätte, Cic. – c) weniger (= minus), neque multo secus in iis virium, Tac. ann. 4, 5: HS vicies paulo secus, Apul. apol. 23. – d) mehr, modico secus progressus, ging ein wenig weiter, Apul.: paulo secus, ein wenig mehr od. drüber, Apul. – B) Praep. m. Acc. = secundum, 1) eig.: a) im Raume, α) nebenbei, -an (in der Vulgärsprache nach Charis. 80, 18), foramina utrimque secus laminas, Cato r. r. 21, 2: ut insulis omnibus et quae secus mare essent locis regnaret, Enn. fr. bei Lact. 1, 11, 34: aedificia, quae sunt iuncta ex utraque parte secus viam, Corp. inscr. Lat. 11, 3932: ipsa viva sibi secus coniugem suum, Corp. inscr. Lat. 2, 507 (aber Quint. 8, 2, 20 u. Plin. 24, 135 jetzt secundum). – β) angehängt, zur Bezeichnung »der Seite«, s. altrīnsecus, circumsecus, postsecus, utrimquesecus. – b) der Zeit nach, sogleich nach, ne possent vel sationes facere hoc secus, sogleich nachher, Sempr. Asellio bei Charis. 220, 15. – 2) übtr., nach = gemäß, secus merita eius, Corp. inscr. Lat. 11, 5694. – II) Compar. sequius (nach den besten Hdschrn. richtiger als secius), mit der Nbf. sētius, 1) anders, nicht so, setius dicere, Plaut.: res cum ei sequius, ac rata fuerat, proveniret, Apul.: nihilo setius quam somnia, nicht anders wie usw., Plaut.: nihilo setius obsequiosus, ebenso, Plaut.: non setius uritur, quam etc., nicht anders, ebenso, Ov.: so auch non setius ut, nicht anders wie, Verg. – 2) = minus, d.i. a) weniger, mit vorhergehender Negation (non, nec, nihilo etc.), nilo u. nihilo setius (sequius), nichtsdestoweniger, dessenungeachtet, dennoch, Ter. u. Caes.: so auch haud setius u. non setius, Verg.: neque eo setius, Nep., od. nec hoc setius, Lucr., od. nec eo setius, Suet., nichtsdestoweniger. – b) quo setius = quo minus, impedimento est, quo setius lex feratur, Cornif. rhet. 1, 21. – 3) minder gut, nicht recht, übel, quom hoc ago setius, Plaut. cist. 692: sin, id quod non spero, ratio talis sequius cecĭderit, Afran. com. 293: sequius loqui de alqo, Sen. de ben. 6, 42, 2: sequius cogitare de alqo, Varro logist. (Tanaquil I.) p. 258 Riese: invitus, quod sequius sit (etwas, was minder gut erscheinen möchte), de meis civibus loquor, Liv. 2, 37, 3.
postquam secus esse cognovere, ~us et ipsi rem tenuere
in Normanniae ‥ partibus ‥ ~us contigit
haud secus Oswaldus rex stravit ubique phalanges
quidquid secreti apud se quivis illorum habebat, non ~us quam dulcissimae matri ille revelare satagebat
remedium intra ventrem, haud ~us ac extra valuisse putabitur
postquam ~us esse cognovere ‥
de visionibus ‥ cujusmodi per angelos in somnis prophetis divinitus immitti solent, longe ~us est
sed ~us est, quoniam opera ‥ praecesserunt ad judicium
~us est, hic inde, quia in hiis que sunt a casu vel a nobis non est voluntas Dei causa antecedens per intentionem ut velit hoc esse vel illud
~us est de prelacione ecclesiastica et seculari
nec Christi familiam et Dominica sancta ~us habuere quam ludum et spolia
non ~us eveniebat in re quam ipse dicebat se habere in spe
illum ~us vixisse quam docebat
huic ~us ac illi videtur
~us quam jussum est factum est
~us quam decet
quod ~us egisti culpam agnosce
bene et ~us acta perstringam
bene agentes ‥ remunerant, ~us vero agentes damnant
ne quod semel bisve ~us actum est, ad ecclesie lesionem possit converti
paschae diem ‥ ~us morem canonicum ‥ celebrant
fidem ei non servaverat, quia ~us eam trinam sobolem de pelice genuerat
si ~us spem aut opinionem acciderit
monasterium quod ‥ ~us ripam fluminis ‥ situm est
ibi stant nunc tres cruces ‥ foris in orientale plaga aecclesiae ~us pariete
~us hanc [prudentiam ] fortitudo locatur ut hostes quos prudentia venire nuntiaverit fortitudo repellat
cum ‥ ~us aecclesiam sancti Germani ‥ cum consodalibus suis sese lanceando exercuisset
~us incendium a formidolosis vectus est ad basilicam
virgatam terre ~us viam que itur ad fontem
cum venisset mater ‥ in curru sedens ~us magnum concilium in plebe sua(
‘~us’ idem quod ‘prope’, non tamen dicitur racione approximacionis sed collateralis
non secus sed super magnum altare ‥ socios suos cinxit
ibi ~us est ille hortus in quo erat sepulchrum salvatoris
gentium undique ~us habitantium
cum duobus forariis et duobusbuttes ~us
proditor ut periat, rex tenet arma secus
1 sĕcŭs, (9) adv., ¶ 1 autrement : quod longe secus est Cic. Læl. 29, ce qui est tout autrement, cf. Cic. Opt. 1 ; Rep. 1, 26 ; nemo dicet secus Cic. Br. 293, personne ne dira autrement, le contraire ; recte secusne ? Cic. Ac. 2, 135, est-ce à raison ou à tort ? cf. Cic. Fin. 3, 44, ou recte an secus Cic. Pis. 68 ; bene aut secus Liv. 7, 6, bien ou mal ; honestis an secus amicis uteretur Tac. Ann. 13, 6, [il montrerait] sʼil avait de bons ou de mauvais amis = sʼil plaçait bien ou mal son amitié || hora fere undecima aut non multo secus Cic. Mil. 29, à la onzième heure environ, ou peut sʼen faut ; haud secus Virg. En. 2, 382, pareillement, ainsi, de la même manière, cf. Virg. En. 12, 9 ; Tac. Ann. 6, 10, etc. || [avec gén.] : neque multo secus in iis virium Tac. Ann. 4, 5, et il nʼy avait pas en elles une grande différence de force, elles nʼétaient guère inférieures en force ¶ 2 [construction] : a) [sans nég.] : secus quam Ter. Phorm. 438, autrement que ; cf. Cic. Cæl. 32 ; Div. 1, 63 ; ou avec atque Cic. de Or. 3, 119 ; Or. 43 ; Nat. 2, 23 ; b) [avec nég.] : non secus ac (atque), non autrement que : Cic. Pis. 45 ; Planc. 3 ; de Or. 2, 24 ; 3, 83, etc.; non secus ac si, comme si : Ter. Hec. 278 ; Cic. Clu. 143 ; Mur. 10, etc. || non ou haud secus quam Pl. Capt. 273 ; Rud. 410, etc.; Cic. Att. 6, 2, 2 ; Clu. 133 ; Liv. 5, 36, 11, etc. ; c) [poét., pour introduire une comparaison] non secus ac (atque), pareillement, ainsi, de même : Virg. G. 3, 346 ; En. 8, 391 ; 12, 856 ; Ov. M. 8, 162 ¶ 3 autrement quʼil ne faut, mal : secus existimare de aliquo Cic. Clu. 124, avoir une mauvaise opinion de qqn, cf. Cic. Fam. 3, 6, 6 ; etiam si secus acciderit Cic. Fam. 6, 21, 2, même si les événements tournent mal ; secus facere in aliquem Cic. Att. 9, 9, 1, mal agir à lʼégard de qqn, cf. Cic. Att. 1, 19, 11 ; aliquid secus loqui de aliquo Tac. Ann. 2, 50, tenir de méchants propos sur qqn ; aliquid secus senatui de collega scribere Liv. 8, 33, 15, dire du mal de son collègue dans son rapport au sénat ¶ 4 v. secius.
2 sĕcŭs, prép. acc. = secundum, cf. Char. 80, 18 ; secus mare esse Enn. d. Lact. Inst. 1, 11, 34, être le long, au bord de la mer, cf. Cato Agr. 21, 2 ; secus viam CIL 11, 3932, au bord de la route || secus merita ejus CIL 11, 5694, 16 selon ses mérites || [en compos.], v. altrinsecus, circumsecus, extrinsecus, intrinsecus, postsecus, utrinquesecus.
3 sĕcŭs, (14) n. indécl. = sexus, sexe [employé en gén. à lʼacc. de relation] : is quem virile secus habebat Asell. d. Gell. 2, 13, 5, lʼenfant quʼil avait du sexe masculin, cf. Gell. 3, 10, 7 ; Sisenna d. Non. 222, 27 ; Sall. d. Non. 222, 25 ; liberorum capitum virile secus ad decem milia Liv. 26, 47, 1, environ dix mille personnes de condition libre du sexe masculin, cf. Liv. 31, 44, 4 ; Tac. H. 5, 13 || nomin., Tac. Ann. 4, 62.
- 1. pos. (a) anders, op een andere manier (dan: ac of quam); ➤ longe ~ volkomen anders; ~ esse anders in elkaar zitten; non, haud ~ . . . ac, quam niet anders . . . dan, precies zoals; (b) slecht, niet goed, onjuist; ➤ bene aut ~ goed of slecht; recte an ~ juist of onjuist; ~ existimare de alqo; ~ cedere of cadere slecht aflopen; ~ procedere niet lukken; (c) (postklass.) (m. gen.) te vertalen als adj.: minder; ➤ non ~ virium;
- 2. comp. sequius en (preklass.) secius (a) anders dan verwacht, verkeerd, ongunstig [loqui]; (b) anders (dan: ac); ➤ longe secius heel anders; II. prep. m. acc. (= secundum)
- 1. (pre- en postklass.) (v. plaats) naast, langs [mare];
- 2. (Laatl.) volgens, overeenkomstig [merita alcis]; III. -secus als suffix, aanduiding v. plaats, vgl. altrin-secus, utrimque-secus, circum-secus.
Malum. Gloss. Isid.
secus (1) n indecl.
- 2 SAC-, a sex.—Only accsing. adverb.: liberorum capitum virile secus ad decem milia capta, males, L.: muliebre, L., Ta.
secus (2) adv.with comp.sequius
- SEC-.— Posit, otherwise, differently, not so, the contrary: id secus est: magnum mehercule hominem, nemo dicet secus; sed, etc.: omnia longe secus: nobis aliter videtur; recte secusne, postea, whether correctly or not: pro bene aut secus consulto, for good or ill, L.: num secus hanc causam defendisse (videor), ac si? etc.: membra paulo secus a me atque ab illo partita: illam attingere secus quam dignumst liberam, T.: matrem familias secus quam matronarum sanctitas postulat nominare.— With a negative, not otherwise, even so, just so: horā fere undecimā aut non multo secus, not much earlier or later: veluti Haud secus Androgeos visu tremefactus, V.: Aequam memento rebus in arduis Servare mentem, non secus in bonis, H.: non secus ac si meus esset frater: in medias res Non secus ac notas, just as if they were familiar, H.: solet tempestas haud secus atque in mari retinere, S.: Haud secus ac iussi faciunt, V.: ea non secus dixi, quam si eius frater essem, in no other spirit: quo facto, haud secus quam dignum erat, L.—Otherwise than is right, not well, wrongly, unfortunately, unfavorably, ill, badly: secus iudicare de se: quod ubi secus procedit, S.: adfirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum: ne quid de collegā secus scriberet, L.—Less: neque multo secus in iis virium, Ta.—Comp, worse, more unfavorably: quod sequius sit, de meis civibus loquor, L.; see also setius.
-
…musicam. cur igitur mundus non animans sapiensque iudicetur, cum ex se procreet animantis atque sapientis Sed quoniam coepi secus agere atque initio dixeram negaram enim hanc primam partem egere oratione, quod esset omnibus perspicuum deos esse, tamen…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…incidissemus ; nam illam quidem orationem ex commemoratione alienorum malorum ad malivolos consolandos esse accommodatam. Mihi vero longe videtur secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet admonetque esse hominem, quae cogitatio magno opere…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et posse sustinere neque ut ita facias rogandum esse. quod me vetas quicquam suspicari accidisse ad animum tuum quod secus a me erga te commissum aut praetermissum videretur, geram tibi morem et liberabor ista cura, tibi tamen eo…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. quod meam βαθύτητα in Appio tibi, liberalitatem etiam in Bruto probo, vehementer gaudeo ; ac putaram paulo secus. Appius enim ad me ex itinere bis terve ὑπομεμψιμοίρους litteras miserat quod quaedam a se constituta rescinderem. ut…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quamquam hoc plerumque facimus ut consilia eventis ponderemus et, cui bene quid processerit, multum illum providisse, cui secus, nihil sensisse dicamus. si exstitisset in rege fides, nihil sapientius Postumo, quia fefellit rex, nihil…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…, ope omnium rerum. id ego suspicari coepi tum ex tuis litteris aut hoc ipsum esse aut non multo secus. nam permagni eius interest rem ad interregnum non venire. id adsequitur, si per praetorem consules creantur .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Quam ob rem de iudicio Panaeti dubitari non potest ; rectene autem hanc tertiam partem ad exquirendum officium adiunxerit an secus, de eo fortasse disputari potest. Nam, sive honestum solum bonum est, ut Stoicis placet, sive…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, si qua in re discrepavit ab Antoni divisione nostra partitio eadem sunt membra in utriusque disputatione, sed paulo secus a me atque ab illo partita ac tributa. Nunc ad reliqua progrediar meque ad meum munus pensumque revocabo .…
Cicero, de Oratore
-
…Stoicis et ceteris civibus vel potius gentibus ; alia vis honoris, ignominiae, praemi, supplici ; vere an secus nihil ad hoc tempus ; sed ea si sequamur, nullam umquam rem dicendo expedire possimus. Reliqui sunt Peripatetici…
Cicero, de Oratore
-
…delectat ; qui quidem Quintum meum tuumque, di boni quem ad modum tractat honore, dignitate, gratia non secus ac si ego essem imperator. hiberna legionis eligendi optio delata commodum, ut ad me Quintus scribit. hunc…
Cicero, Epistulae ad Atticum