sedatus
sedatus, calm, quiet, unruffled
sēdātus, a, um, Part. and P. a. of sedo.
1. sēdātus, a, um, PAdi. (v. sedo), gelassen, ruhig, still, gefaßt, homo, Cic. u. Apul.: sedato gradu abire, Liv.: animus sedatior, Cic.: vox sedatissima, Cornif. rhet.
2. sēdātus, Abl. ū, m. (sedo), der Zustand der Ruhe (Ggstz. bellum), Vergil. gramm. ep. 3 (de verbo) in Class. auct. 5, 38.
1 sēdātus, (14) a, um, ¶ 1 part. de sedo ¶ 2 adjt , calme, paisible : Cic. Or. 39 ; sedatiore animo Cic. Att. 8, 3, 7, avec plus de calme, cf. Virg. En. 12, 18 ; sedato gradu Liv. 25, 37, 15, sans hâte || in numeris sedatior Cic. Or. 176, plus modéré dans lʼusage du nombre oratoire || sedatissimus Her. 3, 24.
2 sēdātŭs, abl. ū, m. , état de repos : Virg. Gramm. Epist. 3, p. 133, 32.
sēdātus adj.with comp.and sup.
- P. of sedo, calm, quiet, unruffled: amnis: amnes, V.: sedato gradu abeunt, measured, L.—Fig., calm, composed, moderate, tranquil, unimpassioned: in ipsis numeris sedatior: Oderunt Sedatum celeres, H.: scribere sedatiore animo: sedatius tempus.