segregatim
sēgrĕgātim, adv. [segrego],
- apart, separately (late Lat.), Prud. Ham. praef. 39.
sēgregātim, Adv. (segrego), abgesondert, besonders, Prud. ham. praef. 39. (Serg.) expl. in Donat. 560, 10.
placetne tibi quod illud testimonium in aliqua foliuncula ~im scribam?
~im irruentes magna strage infestaremus
si autem ~im accipiantur, ut deliberatio perito, repentina actio imperito accommodetur
qui propositum habentes ~im incedere ‥ alacriter sunt profecti
ex habundanciori securitate ante diversas portas circa civitatem unusquisque cum sua acie ~im hospiciebatur
sunderly , alternatim, alterne, ~im, cesim, dispari
sēgrĕgātim (segrego), à part, séparément : Prud. Ham. præf. 39.