semimortuus
semimortuus, half-dead
sēmĭ-mortŭus, a, um, adj.,
- half-dead (cf.: semivivus, seminecis), Cat. 50, 15; Ap. Met. 6, 26, 30.
sēmi-mortuus, a, um (semi u. morior), halbtot, membra, Catull. 50, 15: anus, Apul. met. 6, 26.
mulierem ‥ lacrimantem ‥ propter filium suum nuper mortuum, alterumque ‥ inter ulnas ~uum tenentem
medietate corporis premortua, semivivumne diceres an ~uum ambigeres
aperuit ergo epistolam et legit eam, et statim fuit quasi ~uus
pugnis ‥ lesam et pedibus fere ~uam sociis assignavit
mirandum ‥ ~ui linguam modulamina musica ‥ posse conficere
dominus de Bardolfe captus est ~uus
non enim Deo vivo voce ~ua mentis vel carnis canendum est
sēmĭmortŭus, (16) a, um, à demi mort, plus mort que vif, moribond : Catul. 10, 15.
sēmi-mortuus
adj.,
- half-dead: membra, Ct.