seminator

sēmĭnātor, ōris, m. [semino], an originator, producer, author (Ciceronian).

• I Lit.: seminator et sator et parens omnium rerum (mundus), Cic. N. D. 2, 34, 86.—
• II Trop.: omnium malorum, Cic. N. D. 3, 26, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17.

sēminātor, ōris, m. (semino), der Säer, I) eig.: omnium rerum, quae naturā administrantur, seminator et sator et parens, ut ita dicam, atque educator et altor est mundus, Cic. de nat. deor. 2, 86. – II) bildl., der Erzeuger, Urheber, qui est versus omnium seminator malorum, dieser Vers enthält alles Unheils Keime, Cic. de nat. deor. 3, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17: inimicus ille seminator, Iulian. bei Augustin. op. imperf. 1, 9.

seminator [LL < CL = begetter, propagator], sower; b (fig.). semino, -as, unde ~or, seminatus, seminatio Osb. Glouc. Deriv. 521; 1211 in consuetudine ~orum Pipe Wint. 91; computat in semine super cc acras terre l quarteria ‥ ut patet per talliam contra J. Koc ~orem FormMan 36.  b apostolum Paulum dictum fuisse verborum ~orem [Aug. Serm. 150] Bede Retract. 1026B; 790 pacis ‥ ~ores simus inter populos Christianos Alcuin Ep. 9; vox talis ~oris vitetur ut venenum mortiferum Anselm Misc. 308; hunc ‥ Angli moderni vituperant delatorem Goduini et filiorum ejus, hunc discordie ~orem W. Malm. GR II 197; s1224 invidente antiquo ~ore scismatum et discordiarum Sathana, incole terre ‥ invidentes factis imperatoris M. Par. Maj. III 177; odii ~or ‥ Johannes de Wiclif Wals. HA II 119; 1517 de lectoribus publicis ‥ quorum ‥ unus sit Latinae linguae ~or et plantator Stat. Coll. Ox. II Corpus Christi 48.

sēmĭnātŏr, ōris, m. (semino), semeur : Cic. Nat. 2, 86 || [fig.] Cic. Nat. 3, 66.

seminator , oris. m.
撒種者。

Suggest a Translation
See an image

sēminātor ōris, m

• semino, an originator, producer, author: omnium rerum (mundus).— Fig.: malorum.