semiseptenarius
sēmiseptēnārius, a, um (semi u. septeni), die Hälfte von sieben enthaltend, Prisc. de fig. num. § 27. p. 415, 8 K. Prisc. XII vers. Aen. 5. p. 460, 14 K. – subst., sēmiseptēnāria, ae, f. = hephthemimeres (w. s.), Diom. 497, 23.
Latine ~ia appellatur caesura, cum post tres pedes sequitur sillaba partem orationis terminans
dicta autem pentimemeris et eptimemeris Graece quasi semiquinaria et semiseptinaria, quia, cum per spondeos fiunt, haec quinque syllabis, illa constat septem, et in hac quinta syllaba semipedem, in illa tenet septima
sĕmĭseptēnārĭus, a, um, qui contient la moitié de sept : Prisc. Fig. 27 || subst. f. , semiseptenaria Diom. 497, 23, c. hephthemimeres.