semisonans
sēmĭ-sŏnans, antis, adj. [sono],
- halfsounding, semi-vocal: littera, i. e. a semivowel, Ap. Mund. 20 (p. 16, 29; Ter. Carm. Her. p. 2406 P.; Isid. 1, 4, 4.
sēmisonāns, antis (semi u. sono), halbtönend, litterae, Halbvokale (Ggstz. insonae et sonantes), Apul de mund. 20. – Plur. subst., sēmisonantēs, ium, f., Halbvokale, Ter. Maur. 1054 u. 1057, wo Genet. semisonantum, Isid. orig. 1, 4. no. 4.
sēmĭsŏnāns, tis, qui sonne à demi : Apul. Mund. 20 || semisonantes, f. pl., demi-voyelles : Ter. Maur. 1054.