About
Menu

senecia

1 senecia [cf. Heb. sane = hate ], scornful word. b precocious utterance. in Hiezechiel: ‥ synicias, vituperans Gl. Leid. 15. 2; Jeronimus manducans senitias Osb. Glouc. Deriv. 562.  b cujus risus, cujus ~ie [gl.: ~ie sunt infantilia verba sententias tam maturas habentia ut senum dicta esse videantur] adeo me delectarent ut istius? Neckam NR II 157.
2 senecia [cf. Heb. shen = tooth], mouth, jaw, maw. b (skin of) a lip. c gill. lucius ‥ popularium piscium populator est. ~ias ejus quis evadet? ‥ fauces ejus dicuntur ~ie [v. l. senescie] Neckam NR II 32.  b senitia, pilatura labrorum Osb. Glouc. Deriv. 562; Judeus discolus mandit senescias Walt. Wimb. Carm. 92.  c gylle of a fyshe brancia, ‥ ~a, -e PP; partes animalium brutorum ‥ hec brancia, hec ~ia, a gylle WW.

Saved

Recent