septemdecim
septemdĕcim, v. septendecim.
septemdecim, Num. (septem u. decem), siebzehn, Cic. u.a. (seltener als septem et decem u. dgl., s. septemno. I).
est ‥ terra quantitate septem decim manentium in duobus locis constituta
obiit regno post ~im annos et sex menses libenter relicto
spacium ‥ ~im annorum(
septemdĕcim ou septendĕcim, ind., dix- sept : Cic. Verr. 2, 5, 124 ; Tac. Ann. 13, 6.