septa
septa, ōrum, n., v. saepio fin.
sēpta, ōrum, n., s. saeptum.
sēpta, ōrum, n. , v. sæptum.
Banlieuë. Vita B. Caroli Boni Com. Fl. tom. 1. Mart. pag. 198 :
Convenerunt in agrum quod suburbio adjacet, intra Septas villæ.Occurrit rursum pag. 202. Ubi fortassis contracte scriptum pro
Septena. Vide infra.
Item promitto juram, conspirationem, Septam, confederationem et illicitam societatem non facere cum aliquo.Stat. Mantuæ lib. 1. cap. 22. ex Cod. reg. 4620 :
D. Potestas Mantuæ.... cognoscere possit de...... facientibus..... conspirationem et conjurationem et Septam et monopolium,..... de monopoliis illicitis et Septis etiam privatis.
SEPTA
SEPTA[COMITIAVol. 1. p. 507.]