septempliciter
septemplĭcĭter, adv. [septemplex],
- in a sevenfold manner, Vulg. Isa. 30, 26.
septempliciter, Adv. (septemplex), siebenfältig, Vulg. Isai. 30, 26. Augustin. in psalm. 11, 7 extr.
hic eumdem Cain per mortem septem vindictis, quas ~empliciter peccans meruit, absolvit
argento ~empliciter purgato scoriam immiscere tentasti
in illa ‥ vita pulchritudo justorum solis pulchritudini, qui ~empliciter quam modo sit speciosior erit, adequabitur
sol ~empliciter plus quam nunc lucebit
que in nova resurreccione fulgebit ~ipliciter [ME: ] clarius quam solseove falt
sed faciendo finem in materia de mendacio arguitur ~ipliciter contra dicta
septemplĭcĭtĕr, au septuple : Vulg. Is. 30, 26.
Sanctissimus Leo, qui per invidiam Romanorum oculis linguaque privatus, gratia Dei operante fuit mirabiliter restauratus quatenus Septempliciter eisdem oculis clarius videret, eadem lingua verbum Dei eloquentius prædicaret.Occurrit præterea Isaiæ cap. 30. v. 26.