ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

servunculus

servunculus [CL servus+-unculus] 1 humble or unworthy servant; b (~us servorum Dei or sim.). a871 Dorovernensis ecclesiae et tibi tuisque successoribus oboedibilis ~us CS 527; †430 (12c) ego Patricius, humilis ~us [MonA I 25: ~iunculus] Dei W. Malm. Glast. 9.  b a786 tu ‥ me ~um servorum Dei ‥ visitare dignatus fuisti Ep. Bonif. 131; 798 Denebertus electus ~us servorum Dei CS 292; s837 ego Swithun ~us servorum Dei Ann. Wav. 160. 2 (in gl., misunderstood). 10‥ serviuncolos, forglendred WW.

Saved

Recent