sessito
sessito, to keep sitting, rest
sessĭto, āvi, 1, v. freq. n. [sedeo],
- to sit much or long (very rare): quam deam (Suadam) in Pericli labris scripsit Eupolis sessitavisse, * Cic. Brut. 15, 59: sessitandi regio, of the seat, of the posteriors, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 10, 40.
sessito, āvi, āre (Intens. v. sedeo), immer sitzen, quam deam (Suadam) in Pericli labris scripsit Eupolis sessitavisse, Cic. Brut. 59: super orbem simulacrum columbae sessitabat, Iul. Val. 3, 52 (28): regio sessitandi, das Gesäß, der Hintere, Apul. de Plat. 1, 16.
sessĭtō, āvī, āre (fréq. de sedeo ), intr., être assis habituellement : Cic. Br. 59.
sessitō āvī, —, āre, freq.
- sedeo, to keep sitting, rest: (Suadam) in Pericli labris sessitavisse.