siccativus
siccātīvus, a, um, adj. [sicco],
- that makes dry, drying, siccative: malagma, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 71: aquae, Casslod. Var. 10, 29.
siccātīvus, a, um (sicco), trocknend, virtus, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 3, 69. Th. Prisc. 2, 3: malagma, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 71: aquae, Cassiod. var. 10, 29, 1.
siccātīvus C. Aur. Chron. 2, 3, 69 et siccātōrius, a, um, Ps. Th. Prisc. Diæt. 10 (sicco), dessiccatif.