sicco
sicco, to make dry, dry, dry up
- Act., to make dry, to dry, to dry up.
- A In gen. (freq. and class.): venti et sol siccare prius confidunt omnia posse, Lucr. 5, 390; cf.: sol siccaverat herbas, Ov. M. 4, 82: siccabat rorantes capillos, id. F. 4, 141: sole capillos, id. M. 11, 770; Plin. 27, 9, 55, § 79: aliquid in sole, Col. 12, 46, 5; Plin. 12, 13, 27, § 47: aliquid ad lunam, id. 21, 11, 36, § 62: lina madentia, Ov. M. 13, 931: retia litore, id. ib. 11, 362: vellera, Verg. E. 3, 95: veste cruores, id. A. 4, 687: cruorem, Gell. 5, 14, 22: lacrimas, Prop. 1, 19, 23; Ov. M. 8, 469; 9, 395; id. F. 3, 509: jocis lacrimas siccare, Quint. 11, 1, 6 al.: genas, Ov. M. 10, 362: frontem sudario, Quint. 11, 3, 148.—
- B Esp.
- 1 To dry up, drain land, marshes, springs, etc.: paludes, Cic. Phil. 5, 3, 7; so, paludem, Quint. 3, 8, 16; Suet. Caes. 44: amnes, Ov. M. 2, 257: fontes, id. ib. 13, 690; cf.: palustria aestate siccantur, Plin. 12, 22, 48, § 104: agri siccati, drained lands, lands uncovered by draining, Suet. Claud. 20: dea Sidereo siccata sitim collegit ab aestu, parched, Ov. M. 6, 341.—
- 2 To exhaust, drain dry, etc. (poet.): ovis ubera, Verg. E. 2, 42; so, distenta ubera, Hor. Epod. 2, 46; for which, transf.: distentas siccant pecudes, Luc. 4, 314; so, siccata ovis, i. e. milked, Ov. Am. 3, 5, 14: calices, i. e. to drain, empty, Hor. S. 2, 6, 68; so, cadis siccatis, id. C. 1, 35, 27; cf.: cum siccare sacram largo Permessida posset Ore, to drink deeply from the fountain of the Muses, i. e. to be a great poet, Mart. 8, 70, 3.—In Gr. construction: Arethusa virides manu siccata capillos, Ov. M. 5, 575.—
- 3 To dry up, heal up, remore an unwholesome humor; or, to heal up, free some part of the body from an unwholesome humor (poet. and in the elder Pliny): ad pituitam oris siccandam. Plin. 23, 1, 13, § 17: suppurata, id. 36, 17, 28, § 133: strumas, id. 24, 4, 6, § 11: corpora, id. 31, 6, 33, § 62: os, id. 12, 12, 26, § 43: arterias umidas, id. 20, 14, 53, § 148; cf.: corpus pilā, i. e. to strengthen, invigorate, Lucil. ap. Non. 394, 29; v. siccitas, I. B. 3.: vulnera, Ov. M. 10, 187; cf.: ad fluminis undam Vulnera siccabat lymphis, Verg. A. 10, 834; for which, in a Gr. construction: juvenes siccati vulnera lymphis, Stat. Th. 1, 527.—
- II Neutr., to become dry, get dry (very rare): quotiens flumina et stagna siccaverint, Lact. 7, 3, 8: tundis cuminum et postea infundis in aceto; cum siccaverit, etc., Apic. 3, 18, § 105; 4, 2, § 132 al.—Impers.: ubi pluerit et siccaverit, Cato R. R. 112, 2.
- 1. (poët.; postklass.) droogmaken, drogen [herbas; capillos; lina madentia; lacrimas; vulnera lymphis bloedende wonden met water stelpen]; pass. verdrogen, (metaf., v. personen) versmachten;
- 2. droogleggen [maria; paludes; agros];
- 3. (poët.; postklass.) (metaf.) uitdrinken, leegdrinken [calices; cados; ubera uitzuigen];
- 4. (poët.) melken [pecudes; ovem].
- siccus, to make dry, dry, dry up: Sol siccaverat herbas, O.: retia litore, O.: veste cruores, V.: lacrimas, O.—To dry up, drain, make dry: paludes: fontīs, O.: dea siccata, parched, O.—To exhaust, drain dry, milk: Distenta ubera, H.: siccata ovis, O.: calices, i. e. empty, H.: Arethusa virides manu siccata capillos, i. e. wrung out, O.—To dry up, heal up: volnera, stanch, V.
-
…vereor, ne te contempto, Cynthia, busto abstrahat a nostro pulvere iniquus Amor, cogat et invitam lacrimas siccare cadentis flectitur assiduis certa puella minis. quare, dum licet, inter nos laetemur amantes non satis est ullo…
Propertius, Elegies
-
…, remisi. Sallustius officio vincit omnis. Pescennius est perbenevolus nobis ; quem semper spero tui fore observantem. Sicca dixerat se mecum fore sed Brundisio discessit. cura, quod potes, ut valeas et sic existimes, me…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, in primis vellem illum mecum habere. sed mihi solitudo et recessus provincia est. quod quia facile ferebat Sicca, eo magis illum desidero. praeterea nosti Niciae nostri imbecillitatem, mollitiam, consuetudinem victus. cur ergo illi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Sili voluntate vendendi et de eo, quanti, tu vereri videris primum ne nolit, deinde ne tanti. Sicca aliter ; sed tibi adsentior. qua re, ut ei placuit, scripsi ad Egnatium. quod Silius te…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. Asturae ix K Apr. a. . CICERO ATTICO SAL. de Silio nilo plura cognovi ex praesente Sicca quam ex litteris eius. scripserat enim diligenter. si igitur tu illum conveneris, scribes ad me si quid…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. Scr. Asturae iv. K. Apr. a. . CICERO ATTICO SAL. Silium mutasse sententiam Sicca mirabatur. equidem magis miror quod, cum in filium causam conferret quae mihi non iniusta videtur habet enim qualem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…non cadit qui, cuius acta se defendere dicit, eius eas leges pervertit quas maxime laudare poteramus ille paludes siccare voluit ; hic omnem Italiam moderato homini, L. Antonio, dividendam dedit. quid hanc legem populus Romanus…
Cicero, Philippicae
-
…; alia magis quaero. Scr. Asturae xi K. Apr. a. . CICERO ATTICO SAL. Sicca, ut scribit, etiam si nihil confecerit cum A. Silio, tamen se scribit x Kal. esse…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…legatos, quod lacus Velinus a M. Curio emissus interciso monte in Nar defluit ; ex quo est illa siccata et umida tamen modice Rosia. vixi cum Axio, qui etiam me ad Septem Aquas duxit. redii Romam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…milia liceret esse, illuc pervenire non liceret. statim iter Brundisium versus contuli ante diem rogationis, ne et Sicca apud quem eram periret et quod Melitae esse non licebat. nunc tu propera ut nos consequare, si modo…
Cicero, Epistulae ad Atticum