smantacompagnus

. Acta Alexandri III. PP. apud Baronium ann. 1159. de Octaviano Pseudopontifice : Mulieres quoque blasphemantes, ipsum hæreticum appellantes, eadem verba repetebant, et alia derisoria verba decantabant, nominantes eum lingua vulgari Smantacompagnum, i. cui mantum ablatum fuerat, ex Ital. Smantellare. Vide Mantum.