smaragdinus
smăragdĭnus (zmăr-;
- smar- with long a, Prud. Psych. 862), a, um, adj., = σμαράγδινος, of or belonging to the emerald, smaragdine: emplastrum (on account of its green color), Cels. 5, 19, 4; cf. prata, Prud. l. l.: lapis, Vulg. Esth. 1, 6.—Postclass. collat. form smăragdĭnĕus, a, um, adj.: viriditas, Mart. Cap. 1, § 66: postis, Ven. Carm. 8, 8, 18.
smaragdinus, a, um (σμαράγδινος), smaragden, lapis, Vulg. Esther 1, 6: emplastrum, wegen der grünen Farbe so genannt, Cels. 6, 19, 4: prata, Prud. psych. 862: plateae, Ven. Fort. carm. 5, 1, 1. p. 101, 9 Leo.
cristallinus, ~us
posuit lapides ~os quasi stellas
muri Hierusalem ~ei sunt angelici ordines noveni
radient utrimque gemelli / luce smaragdīna vel sideris instar ocelli
vas viridissimi coloris repertum est ‥ quod Januenses ~um reputantes pro magna pecunie summa receperunt
onychinus, ~us, bombichinus
cum uno rubino ‥ et ij ~is et ij saphiris
cum ‥ duabus carolis de rubinis et ~is(
smăragdĭnus, a, um (σμαράγδινος), dʼémeraude : Vulg. Esth. 1, 6 || smăragdĭnum, ī, n. , sorte dʼemplâtre [vert] : Cels. Med. 5, 9, 4.