sorores
si quis Clericus, i. cujus superior gradus est, qui uxorem habet, et post conversionem vel honorem iterum eam cognoverit, sciat se adulterium commisisse. Fortunatus lib. 1. carm. 15. de Leontio Santonensi Episcopo, et Placidina uxore :
Vita S. Severi Episcopi Ravennatis n. 19 :Quæ tibi tunc conjux, est modo chara Soror.
Uxor quippe in Sororem versa est.Constantius Presbyter in Vita S. Germani Episcopi Autisiodorensis, de eodem Germano in Episcopum electo :
Suscepit Sacerdotium invitus, coactus, addictus ; sed repente mutatur ex omnibus : deseritur mundi militia, cælestis assumitur : seculi pompa calcatur, humilitas conversationis eligitur : uxor in Sororem mutatur ex conjuge, substantia dispensatur in pauperes, paupertas ambitur.Hugo Archiepisc. Rotomag. lib. 3. de Hæretic. cap. 5 :
Et tunc, quas legitimas habetis uxores, thoro separato, manebunt vestræ sub castitatis honore Sorores.Vide S. Hieronymum Epist. 46. ad Rusticum, lib. 1. in Helvid. cap. 6. 14. Paulinum Nolanum Episcopum Epist. 26. Sidonium lib. 5. Epist. 16. Amphilochium in Vita S. Basilii Cæsar. cap. 8. Novellam 2. Isaaci Angeli in lib. 2. Juris Græcorum pag. 175. et Rosweidum in Onomastico ad Vitas Patrum.
extraneæ, quas
Eum, qui probabilem sæculo disciplinam agit, decolorari consortio Sororiæ appellationis non decet.Appendix Codicis Theod. Const. 10 :
Ne Clerici sacris ministeriis servientes feminis jungantur externis, quas decolorare consortio Sororiæ appellationis excusant.Palladius in Vita Chrysostomi pag. 45 :
Κατατείνει λόγον κατὰ τῆς ἐπιπλάστου ἀδελφοζωίας τὸ δ᾽ἀληθὲς κατὰ τῆς ἀσχήμου κακαζωίας,Vide, quæ in hanc rem congesserunt Filesaccus lib. 1. Select. cap. 10. et Gothofredus ad leg. 44. Cod. Th. de Episcop. (16, 2.)etc.
Eo etiam tempore misit huc suos exteriores fratres cum Sororibus, de qua consuetudine etiam adhuc assunt.Et pag. 37. postquam egit de
fratribus exterioribus, seu laïcis :
De consuetudine autem congregandi feminas, quæ hic jam multis annis viguit, nobis est exemplum vita sanctorum Patrum, quia et ipsi feminas congregaverunt ob amorem Dei, quarum mansio et vita ita debet esse separata a Monachis, ut nulla inter eas possit esse suspicio ; sed a solo Abbate et Præpositis, qui eis prælati fuerint, earum vita et religio ordinetur.Ejusmodi
Sororum, quæ et
Feminæ conversæinterdum dicuntur, meminit Chronicon Montis-Sereni ann. 1210. 1219. et pag. 158. Atque inde petenda
Monasteriorum duplicum, de quibus supra egimus, origo.
Ego Dalmatia... a conjugali vinculo absoluta meæque potestati reddita, meipsam cum tota hæreditate ac possessione mea offero Deo et SS. Apostolis Petro et Paulo ad monasterium Celsiniacense, ad quem locum ab hac die me cum rebus meis, suscepto velo, hoc est, habitu sanctimoniæ, et vivam et mortuam profiteor pertinere.
Et ubi Sorores cantantes habentur, scapularibus albis sine caputiis uti poterunt ; dum tamen non portentur disjuncta, et etiam non cantantes, si velint habere.
Et conventibus Sororum grisearum Ordinis S. Francisci, ac nigrarum Ordinis S. Dominici,..... cuilibet religioni et locoiv. sol.
Vide eumdem lib. 11. Poem. 1. et alibi.Et crescente choro per carmina sancta Sororum Complaceant Domino, te duce mite, suo.
Et pro matre sua, quam fratres Absiæ acceperunt in Sororem.Vide Consoror, et Fraternitas 5.
Sororumappellatione Regum seu Principum uxores donabantur, cum de iis verba faciebant Principes exteri, aut si ad eas scriberent, quemadmodum earum conjuges
fratresappellitabant. Vide Epist. 39. inter Francicas tom. 1. Hist. Franc.
Fraternitas 7.