sorites
sorites, a logical chain, cumulative reasoning, sorites
sōrītes, ae (acc. sing. soritam, Cic. ap. Non. p. 329, 20 dub.), m.,
- = σωρείτης, a logical sophism formed by an accumulation of arguments, a sorites (pure Lat. acervus), Cic. Div. 2, 4, 11; id. Ac. 2 (Luc.), 16, 49; 2, 33, 107; Sen. Ben. 5, 19, 9.
sōrītēs, ae, m. (σωρείτης) der durch Anhäufung der Gründe gebildete Trugschluß, der Häufelschluß, der Sorites (rein lat. acervus), Cic. u.a. – Dat. Sing. soriti, Cic. de div. 2, 11. – Akk. Sing. soritam, Cic. Hortens. fr. 45 Kays. (bei Non. p. 329, 20). – Akk. Plur. soritas, Fronto de eloqu. 1. p. 146, 8 N.
hec ~a -te, i. quilibet minutus cumulus harenarum vel ‥ rei congeries
soond, hylle, or pytt , sorica
Ausoniae coeunt Graiae mox atque sŏritae / vestibulo cursim priscorum scita revolvunt
sōrītēs, (16) æ, m. (σωρείτης), sorite, sorte dʼargument : Cic. Div. 2, 11.
sōrītēs ae, dat.ī, m
- , σωρείτης, a logical chain, cumulative reasoning, sorites.