About
Menu

spernere

spernere [CL] 1 to reject with scorn, disdain, despise. b to disregard, dismiss (opinion or sim.), decline (offer or sim.), refuse. c (p. ppl. in abl. absol. or sim.) despite, notwithstanding. affectu cunctos ~entis Gildas EB 1; cuncta hujus mundi velut aliena ~endo Bede HE I 26; sin autem vos spreverit ‥ et ipse ~atur a vobis Ib. II 2; ne subjecti audeant ~ere quod te viderint equanimiter tolerasse W. Malm. GP I 6; crucem quem antea spreverant Gir. IK II 7; amplectuntur opes, celestia munera spernunt, / numina spernentes miseri spernentur ab ipsis D. Bec. 2292; Mercurius ab ea spretus eam mutavit in avem Natura Deorum 102; rex ‥ res caducas ex corde suo sprevit (Abbanus 8) VSH I 7.  b quod nemo nisi veritatem ~ens credit Lib. Monstr. I 37; occidens fratrem Galvanum clam ferus iste / ‥ spernit habere modum Garl. Tri. Eccl. 8; nuptias ne degeneraret sprevit V. II Off. 12; presidibus superbis qui regis monitus ~ebant Ord. Vit. IV 3 p. 171.  c si quis ‥ spreto hoc nostro mandato ‥ te ‥ armis inquietare ‥ presumpserit (Privilegia a papa impetrata) Gir. PI II 18; si quis cum per assisam sibi perquirere deberet ‥ propria auctoritate spreto judicio seisinam suam usurpaverit quod per judicem reposcere deberet Bracton f. 234b; 1222 idem pater suus tunc non fuit presens et spreto hoc ponit se in magnam assisam BNB III 444. 2 to cease to demand or require. b to leave, abandon. Deus ‥ non debet spretis veteribus sacrificiis delectari novis Gros. Cess. Leg. I 2.  b multo tempore vixit in regno Laginensium, et in senectute, spreto regno, apud sanctum Comgallum abbatem (Fintanus 17) VSH II 103.

Saved

Recent