About
Menu

spranga

SPRANGA
, Subscudis genus ex ligno vel ferro, repagulum, vox Italica. Guido de Vigevano de Modo acquirendi et expugnandi T. S. cap. 6. ex Cod. Colbert. 5080 : Et super istis coroginellis ponantur duæ Sprangæ de ligno ante et retro, in quibus fiant duo foramina tam lata, ut perticæ possint intrare. Ibidem cap. 8 : Inter illas duas assides subtiles ponantur plures Sprangæ subtiles pro firmitudine fundi.
Sprangha
, Eadem notione. Translatio S. Leonis I. PP. tom. 2. April. pag. 21 : Tabula marmorea quæ tumbam claudebat, imposita erat quatuor ferreis hastis sive Spranghis per transversum positis. Vide in Sparaga.
Hinc forte Gallicum Effranche, non dissimili notione, scilicet pro Pertica in longum posita a latere carri, vulgo Ridelle. Lit. remiss. ann. 1419. in Reg. 172. Chartoph. reg. ch. 12 : Un baston, appellé Effranche ou ridelle de charrette.
SPRANGA
, Italis, Lamina ; unde Sprangatus, Ejusmodi laminis munitus et ornatus. Inventar. MS. thes. Sedis Apost. ann. 1295 : Item duos alios flascones de argento deaurato,.... cum corrigiis de serico violaceo, Sprangatis de argento deaurato... Item duos flascones de argento ..... stantes super quatuor pedibus... cum sex Sprangis in quolibet et cum coperculis. Vide Sprangatus.

Saved

Recent