spretus
sprētus, a, um, Part. of sperno.
sprētus, ūs, m. [sperno],
- a despising, disdain, scorn, contempt (post-class. and very rare): insolentissimo spretu deos neglegit, Ap. Deo Socr. p. 43, 3: spretui maximc est judiciis, Sid. Ep. 3, 14 fin.
sprētus, ūs, m. (sperno), die Verschmähung, Verachtung, Apul. de deo Socr. 3. Sidon. epist. 3, 14, 2. (spretui est).
responsuri de ~u curie
1 sprētus, a, um, part. de sperno.
2 sprētŭs, ūs, m. , mépris : Apul. Socr. 3 ; Sid. Ep. 3, 14.
Spoletinum et Beneventanum, qui se sub vestra a Deo servata potestate contulerunt, ad magnum Spretum regni vestri desolavit.Utuntur Apuleius et Sidonius lib. 3.
sprētus
- P. of sperno.