About

Menu

spuere

spuere [CL] 1 (intr.) to spit saliva; b (at or on something, as sign of contempt or sim.). post communionem nec laicus nec sacerdos debet ~ere ‥ ante comestionem Beleth RDO 119. 123B; ~ere, escopir Gl. AN Glasg. f. 18.  b in faciem ~ere repudii et vilificationis signum est Andr. S. Vict. Hept. 186; quod faciebant [Templarii] illos quos recipiebant ~ere super crucem Ann. Lond. 184; 1309 ~it in terram juxta ‥ crucem (Act. Templar.) Conc. II 360a. 2 (trans.) to spit (something) out, to spit forth, (in quot. fig.) to utter. hujus donationis sunt testes ‥ Willelmus ~ens mendacium ‥ Cart. Dieul. 330. 3 to spit upon (as sign of contempt). nunc Jhesus spuitur [cf. Matth. xxvii 30] Walt. Wimb. Carm. 512; species spuitur et vita vanescit J. Howd. Cant. 99; tunc capitur, alapatur, ~itur, crucifigatur Ord. Ebor. II 259. 4 (in list of words). ~o, -is ‥ caret supinis, inde ~tus, -a, -um et hoc sputum, -i Osb. Glouc. Deriv. 537.

Saved

Recent