spumo
spumo, to foam, froth
- I Neutr., to foam, froth (poet. and in post-Aug. prose): caeruleum spumat sale, Enn. ap. Gell. 2, 26 (Ann. v. 378 Vahl.): maria salsa spumant sanguine, id. Non. 183, 19 (Trag. v. 145 ib.): fluctu spumabant caerula cano, Verg. A. 8, 672: adductis spumant freta versa lacertis, id. ib. 5, 141; cf. Lucr. 3, 493: spumans aper, Verg. A. 4, 158; Claud. Rapt. Pros. 2, 243: Amasenus spumabat, Verg. A. 11, 548: equus spumat habenis, Luc. 6, 399: pocula bina novo spumantia lacte, Verg. E. 5, 67: patera, id. A. 1, 739; cf.: spumat plenis vindemia labris, id. G. 2, 6: spumans bilis, Cels. 7, 23; Plin. 32, 7, 25, § 78: terra respersa aceto spumat, foams up, boils up, effervesces, Cels. 5, 27, 4: frena spumantia, covered with foam, Verg. A. 4, 135; 5, 817: mella, id. G. 4, 140: sanguis, id. A. 9, 456.—Of an angry person: spumantibus ardens visceribus, Juv. 13, 14. —
- II Act., to cause to foam, to foam forth, cover with foam (very rare). *
- A Lit.: saxa salis niveo spumata liquore, Cic. Poët. Div. 1, 7, 13.—
- B Trop.: ex ore scelus, Auct. Her. 4, 55, 68; Claud. Rapt. Pros. 1, 282.
- spuma, to foam, froth: fluctu spumabant caerula cano, V.: Spumans aper, V.: spumat plenis vindemia labris, V.: frena spumantia, covered with foam, V.: sanguis, V.: spumantibus ardens visceribus, foaming with wrath, Iu.: saxa salis niveo spumata liquore, frothed over, C.poët.
-
…mitte hanc de pectore curam ; sed non et venisse volent. Bella, horrida bella, et Thybrim multo spumantem sanguine cerno. Non Simois tibi, nec Xanthus, nec Dorica castra defuerint ; alius Latio iam partus Achilles…
Vergil, Aeneid
-
…, videamus atque etiam ventos praemonstrat saepe futuros inflatum mare, cum subito penitusque tumescit, saxaque cana salis niveo spumata liquore tristificas certant Neptuno reddere voces, aut densus stridor cum celso e vertice montis ortus adaugescit scopulorum saepe repulsus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…; paratum vides. Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte leonem. Libet aliquid habere quod vincam, cuius…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…et tota secundis Vela dedit Coris ; avidusque urgente procella Iliacas pensare moras, Asiamque potentem Praevehitur, pelagoque Rhodon spumante reliquit. Septima nox, Zephyro numquam laxante rudentes, Ostendit Phariis Aegyptia litora flammis. Sed prius orta dies…
Lucan, Pharsalia
-
…undique circuitum et certam quatit improbus hastam. Forte sacer Cybelo Chloreus olimque sacerdos insignis longe Phrygiis fulgebat in armis spumantemque agitabat equum, quem pellis aënis in plumam squamis auro conserta tegebat. Ipse, peregrina ferrugine clarus et ostro…
Vergil, Aeneid
-
…tamen ossibus haesit. Tum vero, postquam solitas accessit ad iras causa recens, plenis tumuerunt guttura venis, spumaque pestiferos circumfluit albida rictus, terraque rasa sonat squamis, quique halitus exit ore niger Stygio, vitiatas inficit auras…
Ovid, Metamorphoses
-
…iam dudum ex aequore late nauticus implebat resonantia litora clamor, et simul adductis percussa ad pectora tonsis centeno fractus spumabat uerbere pontus. nec lentum in medios rapienda ad gaudia uulgus procurrit fluctus, elataque turba fauore certatim ingenti celebrat…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…verba illa ex Annali quarto decimo Ennii amoenissima, quae minime intellegebam Verrunt extemplo placide mare marmore flavo Caeruleum, spumat sale conferta rate pulsum ; non enim videbatur caeruleum mare cum marmore flavo convenire. Sed cum sit, ita…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…datque alias sine lege colus. hanc maxima Circe terrificis mirata modis, hanc advena Phrixus, quamvis Atracio lunam spumare veneno sciret et Haemoniis agitari cantibus umbras. ergo opibus magicis et virginitate tremendam Iuno duci sociam coniungere quaerit Achivo…
C. Valerius Flaccus , Argonautica
-
…cibi fastidium, si uenter liquidus, si pus est liuidum et pallidum, si nihil aeger excreat nisi pituitam spumantem, periculum certum est. Atque ex is quidem suppurationibus, quas pulmonum morbi concitarunt, fere senes moriuntur ex…
Celsus, De Medicina