stemma
stemma, a garland, wreath; hence, a pedigree, genealogical tree
stemma, ătis, n., = στέμμα.
- In gen., a garland, wreath (post-class.), Prud. στεφ. 10, 908; Firm. Math. 3, 8.—
- II In partic., a garland hung upon an ancestral image (post-Aug.), Sen. Ben. 3, 28, 1; Plin. 35, 2, 2, § 6.—
- B Transf., a pedigree, genealogical table, genealogical tree, Sen. Ep. 44, 1; Suet. Ner. 37; id. Galb. 2; Stat. S. 3, 3, 43; Pers. 3, 28; Juv. 8, 1; Mart. 5, 35, 4.—
- 2 Trop., nobility, high value: argenti fumosa sui stemmata narrare, Mart. 8, 6, 3: referre prisci jejunii, the great antiquity, Prud. Cath. 7, 81.
stemma, atis, n. (στέμμα), I) der Kranz, Prud. u. Firmic.: bes. als Schmuck der Ahnenbilder, Sen. u. Plin. – II) meton., der Stammbaum, die Ahnentafel, Genealogie, Sen., Suet. u. a. – übtr., argenti fumosa sui stemmata narrare, den berauchten Stammbaum = das hohe Alter, Mart. 8, 6, 3: u. so referre prisci stemma ieiunii, Prud. cath. 7, 81.
tonsurae signum a Nazareis ‥ sumpsit exordium; est enim regale et sacerdotale ~atis [v. l. stematis ] indicium
stemate [gl.: honore ]
presul ‥ / ‥ / qui regem sacret, simul et sacrando coronet, / et regale caput stemmate nobilitet
Aldfridus stemmata regni / non obscura gerens
in numero satrapumque merebitur esse meorum / stemmate regali comptus et exuviis
eximius pastor gregem, et regimen, stemamque suscepit
unde imperiale ~a in aliam ‥ familiam transiit
Eadredus gratia superni regis imperiali stemate tocius Britannie sublimatus
rex Henricus ‥ ~ate regali et diademate sancti Edwardi regis insignitus est, quia coronacio ejus prima ‥ minus solenniter quam decuit ‥ facta fuerat
bis sex signa poli, menses et ter quater anni, / atque diei horae, lapidesque in stemmate Christi
qui litteris imbuti ~a sacerdotii nacti sunt
sperabam te dicere filium ‥ celorum regine, et tu †stemina [l. stemma ] regale, gloriaris pro ancilla matre?
orta patre eximio, regali et stemmate clara(
~ati,mægþe
parentibus ‥ qui usque adeo quippe carnali viguere stemate, quod ‥ Orientalium Britonum regno regali succederent sorte
nil confert homini generoso stemate nasci
dux Robertus ‥ eligitur, eo quod filius regis Anglorum ‥ ~ate cunctos precelleret
si forte tumeas hoc aposcemate, / ‥ / pro clara sanguinis vena vel stemate
pedegru ‥ lyne of keendrede and awyncetry , stema, -is
pytagru , idem quodpedigru , supra, et estema, -tis
est quaternarius adhuc humano bis bino septus stemate [gl.: honore ], id est pueritia, adholescentia, juventute, senectute
dictus J. solebat habere ‥husebote & haybote cum ~is, si dominus rex boscum prosternaverit
bole of a tree , corpus, stemma
stemma, (13) ătis, n. (στέμμα), ¶ 1 guirlande [en gén.] : Firm. Math. 3, 8 ¶ 2 surtout guirlande qui reliait entre eux les noms des ancêtres : Sen. Ben. 3, 28, 1 ; Plin. 35, 6 || [dʼoù] arbre généalogique, tableau généalogique : Sen. Ep. 44, 1 ; Suet. Nero 37 ; Galba 2 ; Pers. 3, 28 ; Juv. 8, 1 || [fig.] = antique origine : Mart. 8, 6, 3.
- 1. krans (als versiering v. voorouderbeelden);
- 2. (meton.) stamboom, reeks van voorouders.
Schema, seu
Monachile Stemma, lib. 4. pag. 543. Vide Scema 1.
æ, Generis series. Charta electionis Johannis in Abbatem S. Pontii ann. 1004. ex Schedis Peiresc. :
Eligimushunc monachum nomine Joannem, vultu decorum, illustrum sensu, Stemma sublimem, moribus insignem, etc.
Si servus ecclesiæ occiderit conservum suum, Stemma ex integro ecclesiæ restituatur, etc. de subsequenti vero emendatione duæ partes ad ecclesiam, tertia ad advocatum pertinebit. Si de ceteris quispiam servum ecclesiæ occiderit, restitutioId est, ni fallor, restituto alio servo, etc.(leg. restituto) itidem Stemmate, subsequentis compositionis duæ partes sunt advocati, tertia ecclesiæ.
A Stemmate usque subuculam cultu regali exutiOccurrit præterea tom. 1. April. pag. 65. tom. 3. Maii pag. 510. et tom. 3. Jun. pag. 697. Utuntur etiam Firmicus Mathes. lib. 3. cap. 8. Prudent. Hymno 1.(Ludovicus Pius et ejus uxor) uterque Martyri inibi reposuere.
stemma atis, n
- , στέμμα, a garland, wreath; hence, a pedigree, genealogical tree, Iu.
Stemma
(στέμμα). (1) Properly a garland or wreath bound with fillets of wool and worn as a chaplet. (See corona; infula.)
(2) A long scroll decorated with garlands and bearing a list of the family names. It was hung upon the ancestral busts that stood in their cases or niches (aediculae) in the atrium of the Roman house. (See imagines.) Whence
(3) a pedigree or family tree (Juv. viii. 1).