About

Menu

stirpator

stirpator [LL], one who uproots or destroys (in quot. transf., w. ref. to possessions or resources). transtulit huc ‥ ecclesiarum / res sibi commissas, ne sit stirpator earum Nig. Laur. 244; prodigus ‥ dicitur nimis largus, profusus, sive naufragus, consumptor vel rerum dilapidator monasterii, vel ~or substancie fratrum Cust. Westm. 128; si tamen ipsi tales fuerint qui neque sint prodigi, nec ~ores patrimonii crucifixi, sed nec nimis avari, sed modum ‥ servantes Bower VI 39.

Saved

Recent