stivarius
stīvārĭus, i, m. [stiva],
- a ploughman (late Lat.), Aldhel. Laud. Virg. 28.
festivitas ‥ quando sabbatizante agrorum cultura et cessantibus ~bariorum ‥ pulverulentis quassationibus
Antonius, caelestis aratri ~barius [gl.: i. arator, ] et evangelici seminis satorsulhandla, syla
~barius,sulhhæbbere
~varius, arator, sulcator
mors ‥ / privata nemini, communis omnibus, / ‥ / sternit stivarios cum stratilatibus
hic fugator,a dryfer ; hic stinarius [l. stivarius ],a halder ; hic arator,a tyller
a ploghe man ‥ ~varius [v. l. ~banus ]
a ploghe dryfer , ~garius [v. l. ~varius ]
cuidam magistro ~vario qui solebant esse cum principe venienti ut supra [(sc. ad nupcias filiarum regis ] ‥ et tribus pagiis dictorum trumpatorum et stivatorum
testibus ‥ Roberto ~vario
stīvārĭus, ĭī, m. , garçon de charrue : Aldh. Virg. 264, 15.