stramenticius
strāmentĭcĭus or -tĭus, a, um, adj. [stramentum],
- of straw, straw-: casae, Auct. B. Hisp. 16, 2; Petr. 63, 8.
strāmentīcius, a, um (stramentum), aus Stroh casa, Auct. b. Hisp. 16, 2: puer, Petron. 63, 8.
strāmentĭcĭus, (15) a, um, couvert de chaume : B. Hisp. 16, 2 || Petr. 63, 8, fait de paille.