stragulum
stragulum, a spread, covering, bed-spread
strāgŭlum, i, v. stragulus, II.
strāgulum, ī, n., s. strāgulus.
strāgŭlum, (13) ī, n. (sterno), tapis, couverture : Varro L. 5, 167 ; Sen. Ep. 87, 2 || couverture de lit : Cic. Tusc. 5, 61 ; Plin. 8, 226 || linceul : Suet. Nero 50 ; Petr. 42, 6 || housse : Mart. 14, 86, 1 || litière [couche pour la ponte des œufs] : Plin. 10, 100.
Nullus qui Clericus æstimatur, vestibus utatur laicalibus, utpote fisso pellicio, vel tunica sparsa, manica rubra, Strangula, vel viridi manica, aut chlamide, caliga, seu joppa, etc.Ubi legendum
Stragulata.
Futuro Episcopo successori meo.... relinquo Stragula columbina duo, etc. Stragulum Hispanicum unum, in Vita S. Ansegisi sæc. 4. Benedict. part. 1. pag. 634.
Madoxin Form. Anglic. pag. 145 :
Et prædictus Ricardus habebit de præfato Willelmo Skrene et hæredibus suis quolibet anno durante termino prædicto Pannum Stragulatum continentemHincxx. rayes, et unam virgam et dimidiam panni coloris.
Radiati, vel
Birrati, seu potius
Barrati fratres, dicti olim Carmelitæ, quod vestibus diverso colore variatis uterentur : donec Martinus PP. ann. 1279. nomen eorum mutavit et habitum, convertens vestes
stragulatasin capas albas, Carmelitarum indita appellatione. Vide Walsinghamum ann. 1282. supra Birrati, in Birrus.
strāgulum ī, n
- stragulus, a spread, covering, bed-spread: textile.
Stragŭlum
(στρῶμα). A general term for a covering; but usually a blanket or coverlet for a bed (Cic. Tusc. v. 21). The word also means the horseblanket or saddle-cloth on a horse or pack-animal (Mart. xiv. 86).