struthio
strūthĭo, ōnis, v. struthiocamelus.
strūthio (strūtio), ōnis, m. (στρουθίων), der Vogel Strauß Capit. Gord. 3, 7. Lampr. Heliog. 30, 2. Vopisc. Firm. 6, 2. Vulg. Lev. 11, 16; deut. 14, 15 u.a. Isid. orig. 12, 7. § 1 u. 20. Apic. 6, 212.
strutio
sicut de stultissima avium strutione dominus ait “‥ in altum alas eriget”
in eo [loco ] quo quondam mansitabant †diacones [l. dracones ] et struciones
solis ‥ calorem arenam opponens ~o temperat
struccio speciem volandi habet sed vim volandi non habet
est animal quod dicitur assida, quod Greci stratocamelon vocant, Latini vero struction
fatuus ut strucio
arma bipartita [Thomas de Mowbray ] ‥ cum duabus pennis scamonis [? l. struthionis ] erectis et super cristam leonem
nuper tres camelos et quandam strucionem extra terram de Turky nobis detulit et presentavit
hic struccio,a nostryche
[Londay insula ] cuniculos producit copiose, columbas, et struconas, quos vocat Alexander Necham Ganymedis aves
Lunday ‥ cuniculos producit copiose, columbis eciam [et ] strucionibus, quas vocat A. Neckam Ganimedis aves, nidos habet pregnantes
hic structio,radle
hic strutio,radle
strūthĭō, ōnis, m. (στρουθίων), autruche [oiseau] : Isid. Orig. 12, 7, 1.
strūthĭo, struthiōnis, m.: struzzo.