strumentum
strūmentum, i, n., = instrumentum, aeternitatis, Tert. ad Uxor. 1, 7.
Strumentorum custodia et ferramentorum ad unum, quem pater Monachorum elegerit, pertinebit.Avitus Epist. 2. ex Baluzianis lib. 1. Miscellan. :
Et si satis desiderabantur Strumenta cultuum, plus tamen formidari oportuit præda raptorum.
Item quod nulla persona privata vel extranea audeat vel præsumat in Massilia vel extra de die vel de nocte facere festum cum quibusvis Strumentis ; ita quod nullus menestreys seu jogulator audeat pinsare vel sonare instrumentum cujuscumque generis.Nostri
Estrument, pro
Instrument, etiam dixerunt. MS. :
De Constentin lor fist bons Estrumenz baillier, Qui bien sourent par mer et sigler et vagier.
Instrumentum. Testamentum Widradi Comitis et Abbatis ann. 1. Theoderici Regis :
Vel reliquas fabricaturas, seu ministeria Ecclesiæ, vel Strumenta cartorum, libros vel vestimenta Ecclesiæ, etc.Charta Chlodovei III. Regis edita a Jo. Mabillonio :
Quicquid ipse Ingobertus vel memorata Angratudis tam de alote parentum, quam de comparato, vel de qualibet adtractum ibidem tenuerint, vel possiderint, per suum Strumentum ipsius Abbatis in integritatem firmassit.Concilium Duziacense I. part. 4. cap. 5 :
Præcepta et Strumenta Chartarum de rebus Ecclesiæ secum asportare est accusatus.
Unde præsentiæ nostræ Strumentum protulerunt, etc.