About Report a problem

Menu

submovere

submovere [CL] 1 to remove. b to cause to go away or recede, ward off. cetera meticulosa monachorum provisio curioso furori summoverat W. Malm. GP V 256; accedens ad tumulum impedimenta sustulit, lapidem summovit Ib. V 267.  b edem ‥ cum quidam incendere fuissent agressi, ignis expavit; quin et visus juvenis speciosus qui flammam summoveret W. Malm. GP III 109; turgida pellis in altum creverat, jam gravis halitus astantes summovebat Ib. IV 181; sagittarii jaculis ‥ propugnantes de muro summovere Id. GR IV 369. 2 to banish, expel. b to remove (from office), dismiss. effecit ut Lanfrancus Becco ‥ summoveretur W. Malm. GP II 74; uxorem, quam cubili aliquandiu ~isset ‥ ad usum noctis revocaturum Ib. II 75.  b 1154 quem ‥ a prioratu amovimus, ab officio prioratus ‥ ~emus (Lit. Archiep.) Ep. J. Sal. 55 (1). 3 to dispel, remove (state of affairs, activity). b to reject, dispense with. quis ergo de filiis Ade ditionem diaboli ab aliis filiis Ade poterat ~ere? G. Crispin Serm. 2. 13; ut sic in posterum cuncta gravaminis atque discordie ~eatur occasio Gir. EH II 39.  b peregrina ‥ judicia modis omnibus ~emus (Leg. Hen. 31. 7) GAS 564.

Saved

Recent