submissus
submissus, let down, lowered, low
1. submissus (summissus), a, um, PAdi. (von submitto), niedergelassen, I) eig., niedergelassen, gesenkt, vertex, Ov.: purpura sit submissior, weiter unten, Quint.: capillo submissiore, mehr herabhangend, Suet.: submissiores, in mehr niedergelassener Stellung, Liv. – II) übtr.: A) von der Stimme u. Rede u.v. Redner: a) gesenkt, leise, nicht heftig (Ggstz. contentus), vox, Cic.: murmur, Quint. – v. Redner, in prooemiis plerumque submissi, in narratione pleni atque expressi sumus, Quint. – b) gelassen, anspruchslos, affektlos (Ggstz. elatus), actio, Quint.: submissa dicere, Cic.: miscens elata submissis, Quint.: summissioribus verbis, Sen. rhet. – v. Redner, orator, Cic.: (orator Atticus) submissus est et humilis, ist anspr. u. erhebt sich nicht, Cic. – B) v. Charakter, a) im üblen Sinne = niedrig, kriechend, submissum vivere, Cic.: ne quid humile, submissum faciamus, Cic. – b) im guten Sinne, α) demütig, demutsvoll, submissi petimus terram, Verg. Aen. 3, 93.: civitates recenti calamitate submissiores, Hirt. b.G. 8, 31, 2: preces, Lucan. 8, 594. – β) nachgebend, mild, Stat. Theb. 1, 663.
2. submissus (summissus), ūs, m. (submitto), die Zuschickung, Tert. adv. Marc. 5, 16.
1 submissus (12) (summissus), a, um, ¶ 1 part. de submitto 2, adjt , a) baissé, abaissé : secundis submissioribus Liv. 44, 9, 6, les seconds se baissant un peu, cf. Ov. M. 8, 638 ; capillo submissiore Suet. Tib. 68, avec des cheveux descendant plus bas ; b) [rhét.] abaissé : voce summissa Cic. Or. 56, dʼun ton de voix modéré, sans éclat ; oratio summissa Cic. de Or. 2, 183, style simple ; aliud... summissius Cic. Or. 91, un autre genre de style plus modeste, se tenant à de moindres hauteurs, cf. Quint. 11, 3, 154 ; (orator) summissus Cic. Or. 76, (orateur) au style simple, cf. Cic. Or. 90 ; Quint. 9, 4, 138 ; miscens elata summissis Quint. 11, 3, 43, [style] qui tour à tour sʼélève et sʼabaisse ; c) bas, rampant : [en parl. dʼune pers.] Cic. Off. 1, 124 ; [dʼune action] Cic. Tusc. 4, 64 ; d) humble, soumis : civitates calamitate submissiores Hirt. G. 8, 31, 2, rendus moins fiers par la défaite ; submissæ preces Luc. 8, 594, humbles prières.
2 submissŭs, ūs, m. , introduction furtive : Tert. Marc. 5, 16.
- 1. neergeslagen; afhangend [vultus; oculi; bracchia; capillus lang];
- 2. (v. geluid) gedempt, zacht [vox; murmur]; (v.e. redevoering en redenaar) rustig, kalm [oratio; orator];
- 3. (a) bescheiden, deemoedig [preces]; ➤ -i petimus terram (Verg.); -e supplicare; (b) (pejor.) onderdanig, kruiperig.
submissus , a, um. part. p. c. v. submitto.
{} — orator {} Submissa voce loqui {}
Suggest a Translation
See an image
{} — orator {} Submissa voce loqui {}
Suggest a Translation
See an image
Quæ per concilium dicti domini Regis Angliæ et præfatos Prælatos et Nobiles dicti regni Scotiæ, ac procuratores nostros supradictos, vel eorum quinque, vel quatuor tractata, ordinata, concordata, Submissa, jurata, renunciata et facta fuerint, etc.