subobscurus
subobscurus, somewhat obscure, not very intelligible
sŭb-obscūrus, a, um, adj.,
- somewhat obscure; trop., of language: breves et ob eam ipsam causam interdum subobscuri, Cic. Brut. 7, 29: ingressio, id. Or. 3, 11: cicatrix, Vulg. Lev. 13, 21.—Adv.: sŭbob-scūrē, somewhat obscurely: dixit, Gell. 10, 1, 7: explicat, id. 3, 14, 6.
sub-obscūrus, a, um, etwas dunkel, a) eig., der Farbe nach, cicatrix, Vulg. Levit. 13, 21: leprae species, ibid. 13, 29; albor, ibid. 13, 36. – b) übtr. = nicht recht verständlich, ingressio, Cic. or. 11: erant breves et interdum subobscuri (sc. oratores), Cic. Brut. 29.
quod diximus olim / nocte subobscura juvenem vidisse paternis / finibus expulsum
lux ipsa adeo ~a exstitit quod forme precedentis ‥ speciem oculus hominis vidisse non potuerit
pondera ‥ fuliginea et ~a instar malleorum
coloratum in luce ~a positum coloratum esse cernitur, et tamen coloris quiditas ignoratur
habet enim nescio quid ‥ de noctis frigore, propter minus fervidum affectum; et de noctis caligine, propter ~um intellectum
rex Egypti scripsit ‥ quedam verba de beata virgine ‥ aliquantulum ~a que in Alcorano suo numquam obscuritatis interpres ‥ fidelius explanavit
sŭbobscūrus, a, um, un peu obscur [fig.] : Cic. Or. 11 ; Br. 29.
sub-obscūrus
adj.,
- somewhat obscure, not very intelligible: breves et interdum subobscuri: ingressio.