About
Menu

suboleo

suboleo, to emit a trifling smell. With dat. of person, to be perceived, be suspected

sŭb-ŏlĕo (-ŏlo,
  • pres. subj. subolat, Ter. Heaut. 899; cf. oleo init.), ēre, v. n. (prop. to emit a smell; only trop. and in third pers. sing.): hoc subolet alicui, or impers. subolet (alicui), to smell, scent, perceive any thing; I (thou, etc.), perceive, detect, etc. (ante-class.): id jam pridem sensi et subolet mihi, Plaut. Ps. 1, 5, 7 (421); id. Cas. 2, 3, 59 (275); 3, 2, 24 (554); Ter. Phorm. 474: propemodum quod illic festinet, sentio et subolet mihi, Plaut. Trin. 3, 1, 14 (615) Brix ad loc.: scio equidem te, animatus ut sis: video, subolet, sentio, id. ib. 3, 2, 72 (698); id. Cas. 2, 3, 48 (264).

Saved

Recent